บทที่ 265

ทุกคนต่างตกใจแล้วรีบเรียกหมอเข้ามา

หมอตำหนิขึ้น “คนไข้เพิ่งผ่านการผ่าตัดใหญ่มา พวกคุณต้องไม่ทำให้เขาโกรธ พวกคุณอยากให้เขาตายหรือไง?”

ทุกคนเงียบลงทันที แม้แต่คุณผู้หญิงโลว์ยอนส์ก็สงบปากสงบคำด้วยความละอายใจ

เวสลีย์อ่อนเพลียมากจนเขาผล็อยหลับไปในทันที คุณผู้หญิงโลว์ยอนส์จ้องมองมาที่แคทเธอรีนอย่างไม่พอใจอีกครั้ง

แคทเธอรีนหลบสายตา “เลิกต่อว่าฉันสักทีเถอะค่ะ คุณผู้หญิง ฉันจะตอบแทนความดีของเขาค่ะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะดูแลเรื่องอาหารการกินของเขาและชีวิตของเขาจนกว่าเขาจะมีภรรยา”

“แล้วถ้าเขาไม่มีภรรยาล่ะ?”

“เรื่องแบบนั้นจะไม่เกิดขึ้นค่ะ”

คุณผู้หญิงโลว์ยอนส์ประชดประชัน “ใครจะเต็มใจเป็นภรรยาของผู้ชายที่ไม่สมประกอบได้ลง? ถ้าไตของเขามีปัญหาขึ้นมา เขาอาจจะตายก่อน ยิ่งไปกว่านั้น ฉันไม่คิดว่ามีใครในโลกนี้ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเธออีกแล้ว”

“...”

แคทเธอรีนยังคงเงียบอยู่สักพักแล้วพูดออกมาช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ค่ะ ฉันสัญญาว่าฉันจะแต่งงานกับเขา”

...

ในคาเฟ่

เมื่อเฟรยาได้รู้ข่าว เธอก็เกือบทำกาแฟหก “นี่เธอบ้าไปแล้วเหรอ? เธอคิดจะตอบแทนบุญคุณด้วยการสละชีวิตทั้งชีวิตของเธอเลยเหรอ?”

“ฉันเป็นหนี้ชีวิตเขา”

แคทเธอรีนจิบกาแฟที่มีรสชาติขมมาก “ยิ่งไปกว่านั้น รูปของพวกเราก็ยังถูกเผยแพร่ไปทั่วแล้ว ทุกคนเข้าใจว่าเรากำลังคบหากันอยู่ แถมเขายังต้องเสียไตไป เพราะช่วยชีวิตฉัน...”

เฟรยาถอนหายใจออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น “เวสลีย์รักเธอมาก เขาแอบปกป้องเธอเสมอ แต่เธอกับฌอน...”