บทที่ 279

แคทเธอรีนมองไปที่ฌอนอย่างไม่เชื่อสายตา แล้วก็ต้องพบว่าเขากำลังยิ้มอยู่ ในไม่ช้าสีหน้าของเขาก็กลายเป็นเคร่งขรึม ในขณะที่เขากำลังรอดูฉากที่กำลังจะเกิดขึ้น

หญิงสาวขบฟันแน่น ผู้ชายอะไรชั่วช้าแบบนี้! “โทษนะ ฉันแก่กว่าเธอหลายเดือน เห็นอยู่ตำตา ว่าแม่ของฉันคบหากับคุณพ่อมาก่อน ช่วยระวังคำพูดเอาไว้ด้วย แล้วฉันก็ไม่ได้ไปยั่วเขา”

“ฮ้ะ นี่เธอกำลังพูดว่าคุณชายฮิลล์เล่นกับเธออย่างนั้นเหรอ?” เมลานี่ต่อว่าแคทเธอรีนด้วยความไม่พอใจ “แค่ดูจากสถานภาพของคุณชายฮิลล์ เขาสูงส่งในขณะที่เธอมันคนชั้นต่ำ ฉันเจอคนหน้าด้านที่ชอบมักใหญ่ใฝ่สูงอย่างเธอมาเยอะแล้ว”

แคทเธอรีนลดสายตาลง แพขนตาของเธอไหวระริกน้อย ๆ

ฌอนขมวดคิ้ว จู่ ๆ เขาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ถึงเขาจะเป็นคนที่อยากแก้แค้นแคทเธอรีนก็ตาม

ก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้รู้สึกประทับใจอะไรในตัวเมลานี่มากนัก ทว่าในตอนนี้ เขาคิดว่าเธอน่ารำคาญและหยาบคาย เธอไม่ได้ทำตัวให้สมกับการเป็นคุณหนูจากตระกูลที่มีชื่อเสียงเลย

“พวกคุณทะเลาะอะไรกันอยู่?”

โจเอลและนิโคลาเดินเข้ามาเมื่อรู้สึกถึงความวุ่นวาย

“คุณพ่อคุณแม่ มาได้ถูกเวลาแล้วค่ะ จริง ๆ แล้วแคทเธอรีนพยายามยั่วยวนคุณชายฮิลล์ค่ะ” เมลานี่รีบฟ้อง “คุณแม่ เธอยังดูถูกคุณแม่ด้วยการเรียกคุณแม่ว่าเมียน้อยอีกด้วยค่ะ”

สีหน้าของนิโคลาเปลี่ยนไปอย่างมาก เหตุผลที่ว่าตอนนั้นทำไมโจเอลถึงยอมแต่งงานกับเธอเป็นเรื่องต้องห้ามสำหรับเธอ “เธอชักจะมากไปแล้วนะ แคทเธอรีน ฉันดูแลเธอเป็นอย่างดีตอนที่เธอกลับมา ฉันตั้งใจซื้อเสื้อผ้ามียี่ห้อที่เธอใส่อยู่ตอนนี้ให้กับเธอด้วยซ้ำ เธอมันคนอกตัญญู”

โจเอลขมวดคิ้วเข้าหากัน “คงจะมีการเข้าใจผิด...”

“เข้าใจผิดอะไรอีก? คุณชายฮิลล์พูดด้วยตัวเองนะคะ” เมลานี่กระทืบเท้า “ถึงจะมีคู่หมั้นแล้ว เธอก็ยังทำตัวไม่ดี หน้าด้าน!”

“คู่หมั้นเหรอ?” ฌอนถามพร้อมกับยิ้มออกมา คนที่รู้จักเขาเป็นอย่างดีเท่านั้นถึงจะรู้สึกได้ถึงความเกลียดชังในแววตาของเขา

“ใช่ค่ะ เธอมีคู่หมั้นอยู่ที่เมลเบิร์น” นิโคลารีบพูดขึ้น “ถึงอย่างนั้น ผู้ชายคนนั้นก็เป็นแค่เจ้าของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งเท่านั้นเอง เขาเทียบกับคุณไม่ได้เลย”