บทที่ 286

ผู้ชายหลายคนมองมาที่ฌอนอย่างตกตะลึง คุณชายใหญ่ฮิลล์นั้นขึ้นชื่อว่าไม่เข้าใกล้ผู้หญิง

“คุณชาย… คุณชายใหญ่ฮิลล์ อะไรทำให้คุณมาอยู่ที่นี่?”

“ใครเป็นคนให้เธอดื่ม?” สายตาเข้มของฌอนกวาดมองทุกคนที่อยู่บนเรือยอร์ชทีละคน

ทุกคนรู้สึกว่าหัวใจหนาวสั่น พวกเขาสามารถทำได้เพียงมองไปที่ร็อดนีย์เพื่อขอความช่วยเหลือ “คุณชายสโนว์ คุณเป็นคนที่พูดเป็นนัย ๆ กับพวกเราเมื่อสักครู่”

“ไม่เป็นไร” ร็อดนีย์ยกมือซ้ายขึ้นและตวัดลง เขาเดินไปที่ฌอนและหัวเราะด้วยเสียงต่ำ “ฌอน ฉันแค่จะช่วยนายระบายความโกรธ มันเป็นความผิดของเธอที่หลอกลวง และเล่นสนุกกับนาย ในเมื่อเธอกล้าที่จะมาแคนเบอร์รา แน่นอน ฉันก็ต้องสอนบทเรียนให้เธอแทนนาย”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ฌอนก็เหวี่ยงหมัดหนักไปที่ใบหน้าของเขา ร็อดนีย์ไม่ทันตั้งตัวและถูกต่อยจนริมฝีปากของเขาแตก

“ฌอน ฮิลล์...” ร็อดนีย์รู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก

ชายหนุ่มหลายคนรีบวิ่งออกไปจากเรือยอร์ช การต่อสู้ของผู้มีอำนาจทั้งสองคน เพียงพอแล้วที่จะทำให้เกิดแผ่นดินไหวได้ ใครจะกล้าเข้าไปยุ่ง?

“ใครกล้าที่จะออกไป?” ฌอนหรี่ตาลง และมีการ์ดหลายคนยืนอยู่ที่ทางเข้า

“คุณชายใหญ่ฮิลล์ พวกเราทำอะไรให้คุณขุ่นเคือง?” คุณชายเคลลี่ถามด้วยใบหน้าที่เอาอกเอาใจขณะที่กำลังเก็บซ่อนความรู้สึกกลัวเอาไว้

สายตาอันเยือกเย็นของฌอนกวาดมองทุกคนภายในเรือยอร์ช พวกเขาทั้งหมดเป็นพวกคุณชายเจ้าชู้ที่มีงานอดิเรกคือการเล่นกับผู้หญิง

เมื่อเขาคิดว่าสายตาที่สกปรกของคนพวกนี้ โลมเลียร่างกายของแคทเธอรีนและพวกเขาอาจจะสัมผัสร่างกายของเธอก่อนที่เขาจะมาถึง เขาไม่ต้องการอะไรนอกไปจากควักลูกตาพวกเขาออกมา

“ฌอน ฉันเป็นคนเรียกพวกเขามา ถ้านายจะลงโทษใครก็มาลงโทษที่ฉัน” ร็อดนีย์ก้าวไปด้านหน้าเพื่อปกป้องพวกเขา

สายตาที่เยือกเย็นของฌอนเลื่อนไปที่เขา บนเรือยอร์ชนั้นเงียบมากจนสามารถจะได้ยินเสียงเข็มหมุดได้ถ้ามันหล่นลง