บทที่ 318

“หลานไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันแล้วนะ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องยากที่ยายจะได้พบหลาน” คุณผู้หญิงฮิลล์พูดจาเหน็บแนมฌอน

“เมลานี่มาหาคุณยายทุกวันใช่ไหมล่ะครับ?” ฌอนเองก็เหน็บคุณผู้หญิงฮิลล์กลับคืนพลางนั่งลงข้าง ๆ เธอ เธอสวมเสื้อกั๊กสีน้ำเงินเข้มและและเสื้อเบลาส์ ดวงตาที่ล้ำลึกของเธอมักจะเฉียบคมพอที่จะสังเกตเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง

“หลานรู้ก็ดีแล้ว เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาหายาย เธอมาหาหลาน” คุณผู้หญิงฮิลล์พูดด้วยความรำคาญ “เธอค่อนข้างน่าสงสาร ครอบครัวของเธอมีความสุขมาโดยตลอด แต่ตอนนี้โจเอลยืนกรานที่จะหย่าหลังจากที่ลูกสาวนอกสมรสของเขากลับมา เขาแก่แล้วเหรอ? เขาหย่ากับภรรยาของเขาแบบนั้นได้อย่างไร?”

ฌอนลูบคางของเขา “หึ ดูเหมือนเมลานี่จะใช้วิธีเกลี้ยกล่อมคุณยายให้เข้าข้างเธอนะครับ”

“เธอจำเป็นต้องเกลี้ยกล่อมยายด้วยเหรอ? ยายเคยเห็นวิธีสกปรกที่พวกตระกูลรวย ๆ ใช้กันมาเยอะแล้ว” คุณผู้หญิงฮิลล์ถอนหายใจ “เหมือนกับการหย่าร้างของพ่อกับแม่ของหลาน ยายเองก็ไม่เห็นด้วย”

ฌอนหยิบบุหรี่ขึ้นมา เขาไม่ได้จุดบุหรี่ขึ้นในทันทีทว่าเล่นกับมันก่อน คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น ให้ความรู้สึกเย็นชาที่แผ่ออกมา

คุณผู้หญิงฮิลล์ถอนหายใจออกมา “วันนี้เมลานี่บอกกับยายว่าสัปดาห์หน้าจะเป็นวันเกิดของนายท่านยูล เธออยากจะเชิญญาติสนิทและเพื่อนมารับประทานอาหารร่วมกัน เธอหวังว่าหลานจะไปได้ ถ้าหลานปฏิเสธความสัมพันธ์กับเธอในตอนนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าแม่ของเธออาจจะต้องถูกสั่งให้หย่า”

ฌอนแสร้งทำเป็นหูทวนลม เขาหยิบไฟแช็คออกมาและจุดบุหรี่ของเขาเล่น

“หลานมีความคิดยังไง? จะไปร่วมงานฉลองไหม?” คุณผู้หญิงฮิลล์ขึ้นเสียงด้วยความรำคาญ “ถ้าหลานไม่ชอบเมลานี่ก็ไปนัดบอดกับคนอื่น เป็นตายร้ายดียังไง หลานก็ต้องแต่งงานภายในปีนี้”

“ผมจะไปครับ ในเมื่อคุณยายพูดชัดเจนแบบนี้แล้ว ผมก็ต้องไปสิครับ”

ฌอนยิ้มบาง ๆ และยืนขึ้น “ดึกแล้วนะครับ ฝันดีครับคุณยาย”

“ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย” ในที่สุดคุณผู้หญิงฮิลล์ก็พึงพอใจกับคำตอบของเขา จากนั้นเธอจึงกลับไปที่ห้องเธอเพื่อพักผ่อน

...

ในเวลาเพียงไม่นาน วันเกิดของนายท่านยูลก็มาถึง

เขามีอายุ 68 ปีแล้ว แต่เขาก็ไม่ต้องการฉลองวันเกิดของเขาให้ใหญ่โตอะไร เขาจ้างพ่อครัวที่มีชื่อเสียงมาจากต่างประเทศ และจัดโต๊ะหลายโต๊ะภายในโรงแรม

ผู้คนที่ได้รับเชิญมาร่วมงานฉลองนั้นประกอบด้วยหุ้นส่วนทางธุรกิจที่เขาร่วมงานด้วยหลายปี รวมถึงเพื่อนและญาติสนิท