บทที่ 325

แคทเธอรีนรู้สึกตกใจ จริง ๆ แล้วตอนนั้นเธอรู้สึกไม่ชอบเลียม ทว่า บัดนี้พวกเขาทั้งคู่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายกัน “คุณไม่ควรใส่ใจเรื่องแบบนี้นะคุณชายฮิลล์คนรอง เราเลือกภูมิหลังของเราไม่ได้หรอกค่ะ ยิ่งไปกว่านั้นนะคะ ชีวิตของคุณก็มีความสุขกว่าฉัน พ่อแม่ของคุณแต่งงานกันนะคะ”

“ครับ ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ คนอื่น ๆ ก็มักจะเปรียบเทียบผมกับพี่ชายของผม ผมอยู่ใต้เงาของเขาเสมอแหละครับ” เลียมไหวไหล่อย่างช่วยไม่ได้ “มาเถอะครับ ผมจะพาคุณไปพบท่านอธิบดี”

“... ขอบคุณนะคะคุณชายฮิลล์คนรอง”

แคทเธอรีนเดินตามหลังเขาไปหลังจากที่ละล้าละลังอยู่ครู่หนึ่ง เพราะบริษัทมีพนักงานมากกว่า 10,000 คน เธอจึงไม่อาจทิ้งโอกาสนี้ไปได้

...

สามวันต่อมา

ฌอนกลับมาที่แคนเบอร์ราหลังจากที่เขาไปประชุมที่ต่างประเทศเสร็จแล้ว ทันทีที่เครื่องบินลงจอดที่สนามบิน เฮดลีย์ก็ได้ทำการรายงานสถานการณ์ของบริษัทให้เขาทราบ

ฌอนฟังอย่างเงียบ ๆ หลังจากที่เขาขึ้นรถแล้ว เฮดลีย์ก็พูดขึ้น “ใบอนุญาตที่ดินของฮัดสันได้รับการอนุมัติแล้วนะครับ”

ฌอนปลดเนคไทที่คอของเขาออก “นั่นเป็นที่ดินของฉัน ใครเป็นคนช่วยเธอ?”

“คุณชายฮิลล์คนรองครับ”

“...”

มีความเงียบเกิดขึ้นอยู่ครู่หนึ่ง

เฮดลีย์รู้สึกหวาดกลัวเมื่อเขารู้ว่าฌอนกำลังยิ้มออกมาอย่างเหยียด ๆ “เลียมวางแผนจะทำอะไร?”

“เป็นเพราะคุณชายฮิลล์คนรองทราบเรื่องนี้หรือเปล่าครับ?” เฮดลีย์ถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ฉันคิดว่าหมู่นี้เขาออกจะว่างจนเกินไปหน่อย โครงการในประเทศเอฟ ยังไม่คืบหน้า มอบหมายให้เขาไปจัดการที่นั่นซะ” ฌอนสั่งด้วยความเคร่งขรึม

เฮดลีย์รู้สึกไม่สบายใจ “สถานการณ์ปัญหาการเหยียดสีผิวที่ประเทศเอฟในตอนนี้ร้ายแรงมากเลยนะครับ ระยะหลัง ๆ มานี้ ที่นั่นไม่ค่อยปลอดภัยมากนัก คุณผู้หญิงฮิลล์อาจจะไม่พอใจเรื่องนี้ได้นะครับ”

“ท่านไม่พอใจอะไรต่ออะไรอยู่แล้วล่ะ” ฌอนหัวเราะออกมาอย่างไม่ใส่ใจ “แคทเธอรีนรู้สึกว่าฮัดสันปลอดภัย และเธอใช้ชีวิตโดยไม่ต้องกังวลใช่ไหม? น่าเสียดาย เธอมีจุดอ่อนมากเกินไป”

เฮดลีย์ขมวดคิ้วเข้าหากัน เขารู้สึกว่าฌอนกำลังจะโมโห เป็นอีกครั้งที่ฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น จะต้องพบกับความวุ่นวายในไม่ช้านี้ เมื่อบริษัทลงหลักปักฐาน

...

ในวันที่การก่อสร้างในที่ดินของฮัดสันได้เริ่มต้นขึ้น แคทเธอรีนโทรหาเลียม “ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือก่อนหน้านี้นะคะคุณชายฮิลล์คนรอง ฉันอยากจะเลี้ยงอาหารคุณสักมื้อเพื่อเป็นการตอบแทน”