บทที่ 326

“ฉัน...”

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเวสลีย์ก็ดังขึ้น หลังจากที่เขารับสาย สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน “ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย”

“เคธี่ครับ ผมมีธุระด่วนต้องไปจัดการ คืนนี้ผมคงอยู่กับคุณไม่ได้” หลังจากพูดจบแล้ว เวสลีย์จึงลุกขึ้นแล้วรีบจากไป

แคทเธอรีนรู้สึกตกใจ ถึงเธอจะรู้จักเขามาสักระยะหนึ่งแล้ว ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเขามีท่าทางเป็นกังวลแบบนี้

หลังจากที่เธอกลับไปที่โรงแรมแล้ว เธอจึงได้รู้ผ่านทางโทรทัศน์ว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นกับยาที่ผลิตโดยโกลเด้น คอร์ปอเรชั่น ในตอนนี้ เวสลีย์ถูกควบคุมตัวเอาไว้

ข่าวนี้ทำให้เธอตกใจ เธอรีบพาทนายความไปที่คุมขัง ทว่า ทนายความก็ประกันตัวเวสลีย์ออกมาไม่สำเร็จ

สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเคยเกิดขึ้นมาแล้ว ทำให้แคทเธอรีนนึกถึงตอนที่เธอถูกจับในเมลเบิร์น

ต่างกันเพียงคราวนี้คนที่ถูกจับคือเวสลีย์

ทนายความพูดขึ้น “คุณโจนส์ ประธานโลว์ยอนส์ต้องไปขัดขาใครสักคนเข้าแน่ ๆ ครับ คดีแบบนี้เขาสามารถได้รับการประกันตัวออกมาได้แน่ แต่ตำรวจปฏิเสธที่จะปล่อยตัวเขา ผมเลยทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้โกลเด้น คอร์ปอเรชั่น ไม่มีผู้นำแล้ว การก่อสร้างก็หยุดชะงักลง ถ้าประธานโลว์ยอนส์จะต้องอยู่ในห้องคุมขังต่อไป โกลเด้น คอร์ปอเรชั่นจะต้องพบกับหายนะภายในหนึ่งสัปดาห์”

เรียวขาของแคทเธอรีนรู้สึกอ่อนแรง หญิงสาวเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นต้องเป็นฝีมือของฌอนอย่างแน่นอน

เธอคิดว่าฮัดสันปลอดภัยแล้ว และเธอก็รอดพ้นจากอันตรายมาได้แล้ว ทว่าเธอกลับทำให้เลียมกับเวสลีย์ต้องมีปัญหาแทน

เธอไม่เคยเกลียดผู้ชายคนไหนเข้ากระดูกดำแบบนี้เลย

ฌอนเลวจริง ๆ

ในตอนนั้นเอง ที่เธอรู้สึกเสียใจเป็นที่สุดที่ไปท้าทายซาตาน

เธอรู้ถึงเจตนาของฌอนเป็นอย่างดี

เธอจะสู้หน้าเวสลีย์ตอนที่เขาออกมาแล้วได้อย่างไร?

แคทเธอรีนไม่อาจข่มตาหลับตลอดทั้งคืน

ผู้คนจากตระกูลโลว์ยอนส์ยังคงโทรหาเธออยู่

ท่ามกลางเสียงร่ำไห้ คุณผู้หญิงโลว์ยอนส์ก็พูดขึ้น “แคทเธอรีน เธอต้องช่วยเวสลีย์ให้ได้ เธอขอให้พ่อของเธอช่วยได้ ถ้าเขายังถูกขังอยู่แบบนั้น ครอบครัวของเราจะต้องตกที่นั่งลำบาก”

“แคทเธอรีน เวสลีย์มีไตข้างเดียวเท่านั้นนะ เขาอยู่ในที่คุมขังไม่ได้หรอก”