บทที่ 468

ถ้าแคทเธอรีนยังสู้ซาร่าไม่ได้ทั้ง ๆ ที่เธอตายไปแล้ว แล้วจะเป็นอย่างไรถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่

...

ในโรงพยาบาล

ฌอนได้สติฟื้นขึ้นมา

มือของเขามีสายน้ำเกลือที่หยดผ่านท่อเชื่อมติดอยู่

เขากะพริบตาสองสามครั้ง เขาได้ยินเสียงของร็อดนีย์จากอีกห้องหนึ่ง

“ฉันพูดแต่แรกแล้วว่าแคทเธอรีนไม่ใช่คนดี ฌอนป่วยหนักอยู่ แต่เธอก็ยังส่งใบหย่ามาให้ นี่เธอไม่ได้สนใจเขาเลยนะ”

“เบาเสียงของนายลงหน่อย จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาตื่นขึ้นมาได้ยินนายเข้า?”

“เป็นความผิดของฉันหรือไง? เธอมันเนรคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามอบให้เธอ แล้วเธอยังพยายามจะมาแข่งกับคนที่ตายไปแล้วอีก”

“...”

“คุณชายคนโต คุณตื่นแล้ว” เชลลีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ร้องเรียกขึ้นมาเมื่อเขาลืมตา

บทสนทนาที่ห้องข้าง ๆ หยุดลง หลายนาทีต่อมา ทั้งร็อดนีย์และเชสเตอร์ก็เข้ามาในห้องอย่างเก้ ๆ กัง ๆ

“เอาใบหย่ามาให้ฉันดู” เขายื่นมือออกไป

ร็อดนีย์ส่งกระดาษให้เขาหลังจากที่ลังเลอยู่บ้าง ฌอนกวาดสายตาอ่านเอกสาร ซึ่งระบุว่าแคทเธอรีนไม่ได้ต้องการอะไร เธอเต็มใจที่จะหย่าโดยไม่ต้องการอะไรเลยตราบใดที่เขาเซ็นชื่อยินยอมลงในกระดาษ

เขาจับกระดาษแล้วฉีกมันออกจากกันในทันที

ทุกคนมีท่าทีกับเรื่องนี้แตกต่างกันไป ทว่าเชลลีพยายามปลอบเขา “คุณชายฮิลล์คะ ไม่ต้องกังวลนะคะ คุณผู้หญิงทำแบบนี้เพียงเพราะเธอโกรธค่ะ เธอจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้ลงไปหลังจากที่เธอใจเย็นลงแล้ว”

“คุณออกไปก่อน” เสียงที่เขาได้ยินทำให้เขารู้สึกปวดหัว