บทที่ 474

เมื่อเห็นอาหารเช้าที่ฌอนทำไว้ให้เธอก่อนหน้านี้ทำให้เธอรู้สึกหิวขึ้นมา

เธอจึงขับรถไปทานอาหารที่คาเฟ่ เธอรู้มาจากเฟรยาว่าอาหารเช้าที่คาเฟ่ที่นี่ทีรสชาติไม่เลว

ทว่าขณะที่เธอเพิ่งเริ่มรับประทานอาหารหลังจากที่เธอสั่งอาหารเช้ามา เมลานี่และชาร์ลีก็เดินจับมือกันเข้ามาในคาเฟ่

ผู้จัดการคาเฟ่เดินตามทั้งสองคนเข้ามาด้วยความเอาใจใส่ “คุณชายแคมโปส คุณยูล พวกคุณมากันตั้งแต่เช้าเลย ยังมีที่นั่งว่างอยู่ คุณอยากนั่งที่ตรงไหนดี?”

เมลานี่มองไปรอบ ๆ และจ้องมองที่แคทเธอรีน ดวงตาของเธอเป็นประกาย เธอดึงชาร์ลีและเดินไปหาทันที

“โอ้ นี่ภรรยาของคุณชายฮิลล์คนโตไม่ใช่เหรอ? ทำไมเธอถึงมาทานอาหารเช้าอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะ? คุณชายฮิลล์ที่เธอรักนักรักหนาไปไหนซะล่ะ?” เมลานี่มองไปรอบ ๆ

แคทเธอรีนขมวดคิ้ว

เธอกำลังทานอาหารเช้าอร่อย ๆ แต่พวกเขาก็เข้ามาวุ่นวายจนตอนนี้เธอเริ่มรำคาญขึ้นมาแล้ว

ผู้จัดการคาเฟ่รู้สึกตกใจ “คุณผู้หญิงฮิลล์ สำหรับการต้อนรับที่ไม่ดี ผม...”

“ไม่เป็นไรหรอก คุณคาเมรอน” ชาร์ลียิ้มอย่างมีเลศนัย “ผมเดาว่าในไม่ช้านี้เธอกำลังจะไม่ได้เป็นคุณผู้หญิงฮิลล์อีกต่อไปแล้ว เท่าที่ผมรู้มา คุณโจนส์ถูกคุณชายฮิลล์คนโตไล่ออกจากบ้าน ผมยังได้ยินมาอีกว่าเธอรีบหาซื้อบ้านและย้ายเข้าไปอยู่เมื่อหลายวันก่อน”

คุณคาเมรอนเข้าใจคำพูดของเขา สายตาที่เขามองแคทเธอรีนไม่มีความเคารพอีกต่อไป ทว่ามีแต่ความรังเกียจด้วยซ้ำ

“คุณชายแคมโปส คุณนี่สู่รู้จริง ๆ เลยนะคะ” เคทเธอรีนเช็ดริมฝีปากของเธอและจ้องเขม็งไปที่ชาร์ลี “คุณรู้มากกว่านักข่าวด้วยซ้ำ นี่คุณมีสายสืบอยู่ในคฤหาสน์ของฉันหรือเปล่าเนี่ย?”

ชาร์ลีพูดเสียงดัง “มีใครไม่รู้บ้างว่าฌอนพาผู้ดูแลที่คล้ายกับแฟนเก่ามาดูแลเขาที่บ้านเมื่อหลายวันก่อน?”

“เธอนี่มันตลกนะ” ท่าทางของเมลานี่เต็มไปด้วยการเหน็บแนม “ฌอนนาราห์ ฌอนนาราห์ ชื่อนั้นมันไม่ได้หมายถึงฌอนกับซาร่าเหรอ? ดูหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ของเธอสิ เธอคงคิดจริง ๆ สินะ ว่าเธอจะได้ครองตำแหน่งคุณผู้หญิงฮิลล์อย่างถาวร แต่ฉันเองก็ต้องขอบคุณเธอเหมือนกันนะ ถ้าเธอไม่แย่งฌอนไป ฉันก็คงไม่ได้เจอกับชาร์ลีที่มีค่าสำหรับฉันจริง ๆ”

ชาร์ลีลูบผมของเมลานี่อย่างพอใจ ถึงก่อนหน้านี้เขาจะไม่ได้ชอบเมลานี่มากขนาดนั้นก็ตาม

ถึงอย่างไรโจเอลก็ไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว ดังนั้นเมลานี่จึงเป็นทายาทผู้สืบทอดยูล คอร์ปอเรชั่น เขาคงพอใจไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว

ตระกูลยูลและตระกูลแคมโปสจะรวมเข้าด้วยกันในไม่ช้านี้ จากนั้นฌอนก็จะเป็นแค่ไอ้กระจอก

“คุณคาเมรอน ฉันคิดว่าที่นั่งริมหน้าต่างที่เธอนั่งอยู่ก็ไม่เลวค่ะ” เมลานี่พูดขึ้นขณะที่ชี้นิ้วมาที่โต๊ะของแคทเธอรีน