บทที่ 475

“คุณเป็นห่วงฌอนงั้นเหรอ?” ชาร์ลีจับมือของเธอเล่น “คุณคงไม่ได้เป็นห่วงเขาอยู่หรอกใช่ไหม?”

“แน่นอนว่าไม่ค่ะ ตอนนี้ในหัวใจของฉันมีแค่คุณนะคะ” เมลานี่หลุบตาลงและยิ้มออกมา “ฉันแค่อยากรู้น่ะค่ะ”

ชาร์ลีตอบว่าเป็นความจริง

ไม่เพียงแค่นั้น อาการป่วยของฌอนยังแย่ลงอีก เมื่อหลายวันก่อนเขาถึงกับหมดสติไปและถูกรีบนำตัวส่งโรงพยาบาล

คนคนนั้นน่ากลัวจริง ๆ

หลังจากที่แคทเธอรีนออกไปแล้ว คนที่อยู่ในรถคันสีดำที่จอดอยู่ข้างถนนจึงโทรหาฌอนทันที

“... คุณผู้หญิงเจอกับคุณชาร์ลี แคมโปส และคุณเมลานี่ ยูล พวกเขาแย่งที่นั่งของคุณผู้หญิงไป”

ด้านหน้าของหน้าต่างบานใหญ่ ฌอนหยิบใบไม้ออกจากขอบหน้าต่าง “ถึงเวลาที่สองคนนี้จะต้องถูกลงโทษแล้ว จัดให้พวกเขาชุดใหญ่ไปเลย ส่วนคาเฟ่นั่น ไม่มีเหตุผลที่จะให้เปิดอีกต่อไปแล้ว”

...

ที่คาเฟ่

ชาร์ลีและเมลานี่รับประทานอาหารของพวกเขาไปได้เพียงครึ่งทาง

กลุ่มเจ้าหน้าที่จากสำนักงานสุขภาพแห่งชาติได้เข้ามายึดร้านอาหาร “มีคนรายงานมาว่ามีอาการปวดท้องหลังจากที่ได้รับประทานอาหารเช้าจากที่นี่ ดังนั้น จึงต้องปิดร้านอาหารเพื่อทำการตรวจสอบ คนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องช่วยออกไปด้วย”

เจ้าหน้าไล่คนออกจากร้านอาหาร “รีบออกไปได้แล้ว”

เมลานี่โมโห “ฉันยังกินไม่เสร็จเลย คุณรู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นใคร?”

“ฉันไม่สนใจอยากรู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ที่ฉันรู้คือ คุณกำลังขัดขวางการทำงานของฉัน”

เจ้าหน้าที่ไล่พวกเขาออกไป และโยนแม้กระทั่งกระเป๋าของพวกเขาออกไปด้วย

เมลานี่โวยวายด้วยความโกรธ “ฉันจะรายงานพวกแกให้หมด!”

ชาร์ลีเองก็อารมณ์ไม่ดีเหมือนกัน “ไม่ต้องห่วง ผมรู้จักเจ้าหน้าที่ระดับสูง ผมทำให้คนพวกนี้ตกงานได้แค่โทรไปบอก”

“ชาร์ลี คุณเก่งที่สุดเลยค่ะ” สีหน้าของเมลานี่เต็มไปด้วยความชื่นชม

ชาร์ลียิ้มเยาะแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เขากำลังจะโทรออกตอนที่เลขาของเขาโทรเข้ามาว่า “ท่านประธานแคมโปส พวกเรากำลังมีปัญหา ฝ่ายกฎหมายของฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น ส่งคนไปที่แคมโปส คอร์ปอเรชั่น พวกเขาอ้างว่าในระหว่าง 20 ปีที่ผ่านมา ตระกูลแคมโปสได้กำไรสุทธิจากฮิลล์คอร์ปอเรชั่นกว่า 8 แสนล้าน ตอนที่ตระกูลแคมโปสและตระกูลฮิลล์ทำโครงการร่วมกัน ฮิลล์ คอร์ปอเรชั่นได้ส่งคนมาเรียกร้องเงินของพวกเขาคืน”