บทที่ 575

“เคธี่ ไม่นะ” เฟรยาเงยหน้าขึ้นและมองแคทเธอรีนอย่างวิงวอน “ฉันไม่อยากยุ่งกับเรื่องนี้และปล่อยให้ทุกคนรู้...”

“เฟรยา หยุดนะ เธอกล้าหาญได้มากกว่านั้นนะ”

แคทเธอรีนจ้องมองฌอน “พูดสิ ถ้าคุณทำได้ แล้วทำไมคุณถึงพูดออกมาไม่ได้?”

ฌอนปลดเนคไทออกด้วยความหงุดหงิด “แคทเธอรีน โจนส์ ถ้าเธอยังขืนเอาเรื่องกับเรื่องนี้ต่อไป ฉันจะห้ามไม่ให้หมอแองเจโลรักษาอาการป่วยพ่อของเธอ”

แคทเธอรีนรู้สึกเหมือนฟ้าผ่าลงกลางศีรษะของเธอ

เธอมองเฟรยา “เขาใช้เรื่องนั้นมาขู่เธอเหรอ?”

เฟรยาพูดอย่างขมขื่นใจ “เคธี่ เธอมีพ่อแค่คนเดียว ฉันไม่อยากให้เธอเสียท่านไป”

“ใช่ ทุกคนต่างรู้ดีว่าคุณพ่อสำคัญกับฉันมากแค่ไหน เพราะฉันมีท่านแค่เพียงคนเดียว นั่นคือเหตุผลที่ทำไมคุณถึงใช้ท่านมาขู่ฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า” แคทเธอรีนมองฌอนด้วยสายตาเย็นชา “ครั้งที่แล้ว ก็เพื่อชื่อเสียงของซาร่าที่ฉันประกาศว่าเราหย่ากัน แล้วผู้คนในอินเตอร์เน็ตก็ยังคงวิพากษ์วิจารณ์ฉันมาจนถึงทุกวันนี้ แล้วตอนนี้คุณก็กำลังข่มขู่ฉันให้ปล่อยคนสารเลวนั่นไป”

ฌอนกัดริมฝีปากบางของเขาเงียบ ๆ

แคทเธอรีนสูญเสียความอดทนของเธอไปจนหมดสิ้นและวิ่งไปผลักเขา “ฌอน ฮิลล์ ทำไมคุณถึงใจร้ายกับฉันได้ขนาดนี้? คุณยังมีความเป็นคนอยู่ไหม? เพื่อซาร่า คุณทำร้ายคนที่อยู่รอบตัวฉันรวมถึงฉันครั้งแล้วครั้งเล่า การได้พบเจอกับคุณเป็นความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ของฉันเหลือเกิน”

เธอไม่อาจกลั้นน้ำเอาไว้ได้อีกแล้วขณะที่เธอทรุดลง

ฌอนรู้สึกจุกที่ในลำคอ ด้วยเหตุผลบางอย่าง หัวใจของเขารู้สึกราวกับถูกบีบ ซึ่งทำให้เขาหายใจไม่ออก

“เคธี่ อย่าร้องไห้ไปเลยนะ” เฟรยาพยายามลุกขึ้นไปปลอบเธอ ทว่าทันทีที่เธอขยับ เธอก็ตกลงมาจากเตียง

“เฟรยา ไม่ต้องขยับแล้ว” แคทเธอรีนรีบเข้าไปช่วยพยุงเธอ

“ฟังฉันนะ แค่สะสางมันซะ ไม่ต้องเอาเรื่องแล้ว ไม่ว่ายังไง… ฉันก็ไม่ได้ถูกข่มขืน” เฟรยาจับมือของเธอไปพลางฝืนยิ้ม

“ไม่” แคทเธอรีนส่ายหน้า “ถ้าคราวนี้โทมัส นีสัน ไม่ถูกตัดสินโทษจำคุก คราวหน้าเขาจะยิ่งก้าวล้ำเส้นยิ่งขึ้นไปอีก ฉันไม่อยากให้เธอยอมเพื่อฉัน ฉันอยากให้เขาเข้าคุก”