บทที่ 576

ฌอนชำเลืองมองแคทเธอรีนที่น้ำตาคลอ แล้วจากนั้นจึงมองไปที่เวสลีย์ซึ่งกำลังปกป้องเธอ ความโกรธจัดผุดขึ้นภายในใจของเขา “มันเป็นเรื่องของฉันที่จะหย่ากับเธอหรือไม่ เพราะเธอมายั่วฉันเองแต่แรก นี่คือผลของการกระทำของเธอเอง”

“ใครไปยั่วนาย? นายเป็นคนที่ทุกวิถีทางเพื่อแย่งเธอไปจากฉัน เธอเป็นคู่หมั้นของฉัน” เวสลีย์โมโห

“แล้วไงถ้าเธอเป็นคู่หมั้นของนาย?”

ฌอนยิ้มด้วยแววตาที่เย็นชา ซึ่งเขายังไม่รู้สึกสำนึก “เธอยังเต็มใจนอนกับฉัน แม้กระทั่งตอนนี้ เธอก็ยังคอยตามรังควานและเกาะติดฉันไม่ห่าง”

แคทเธอรีนทนไม่ไหวอีกต่อไป “ใครรังควานคุณ? ตราบใดที่คุณเต็มใจหย่ากับฉัน ฉันจะไปทันที”

“อะไร? เธอคิดว่ายั่วฉันไปก็ไม่มีประโยชน์และตัดสินใจให้นายโลว์ยอนส์เป็นตัวสำรองงั้นเหรอ?”

ฌอนบีบคางของเธออย่างโหดร้าย “แคทเธอรีน โจนส์ ฉันจะไม่ยอมให้เด็กในท้องของเธอเรียกคนอื่นว่าพ่อ ถึงเธออยากหย่าก็ตาม เธอก็ต้องคลอดลูกก่อน มันถึงเวลาที่เธอจะหลีกทางให้ซาร่าได้แล้ว”

คำพูดของเขาเหมือนกับมีดที่เสียบแทงเข้าไปในหัวใจของแคทเธอรีนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

มันเจ็บมากจนหายใจไม่ออก

“ในเมื่อคุณรักซาร่ามากนัก ทำไมไม่ให้เธอมีลูกให้คุณล่ะ? ไปมีลูกเป็นของพวกคุณเองสิ ทำไมคุณต้องมาแย่งลูกฉันไปด้วย?”

เธออ้อนวอนเขาทั้งน้ำตา “ฌอนคะ ฉันขอร้องคุณนะคะ ปล่อยลูกกับฉันไปเถอะ ได้ไหมคะ?”

ดวงตาของฌอนเป็นประกาย จากนั้นเขาก็กลับกลายเป็นเย็นชาและหันหน้าหนี “ไม่ คลอดลูกเป็นความเจ็บปวด ฉันทนให้ซาร่ารับมันไม่ได้ สิ่งที่เธอต้องทำทั้งหมดคือเป็นคุณผู้หญิงฮิลล์ และให้ฉันคอยเอาใจ”

“ฌอน ฮิลล์ คุณมันเลว คุณมันไม่ใช่คน!”

แคทเธอรีนทนฟังเขาพูดต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว

ซาร่ากลัวเจ็บ ดังนั้นความเจ็บปวดจากการคลอดลูกจึงผลักมาให้แคทเธอรีนรับไว้แทน

เขายังมีความเป็นคนอยู่ไหม?