บทที่ 603

ฌอนยังคงยืนอยู่ตรงหน้ารถ

แคทเธอรีนยื่นศีรษะออกมาจากหน้าต่าง “ประธานฮิลล์ หลบหน่อยได้ไหมคะ?”

เขามองเธอราวกับไม่เคยเห็น แว่นตากันแดดของผู้หญิงคนนั้นที่วางอยู่บนจมูกสวยของเธอ เขาเลื่อนสายตาลงมามองที่ริมฝีปากรั้นทว่าบอบบางของเธอ

ราวกับว่าผู้หญิงคนนี้ได้เปลี่ยนไปแล้วอย่างสิ้นเชิง

เธอทำให้เขารู้สึกไม่คุ้นเคย ทว่าเขาก็ไม่อาจฝืนตัวเองให้ละสายตาไปจากเธอได้

ฌอนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะเขาไม่ใช่ผู้ชายที่จะถูกยั่วยวนด้วยความสวยของผู้หญิงได้ง่าย ๆ

ภายในเวลาไม่กี่วินาทีต่อมา ในที่สุดเขาก็ก้าวหลบไป

รถสปอร์ตคันสีขาวจึงขับผ่านเขาไป

เฮดลีย์กลับมาหาเขา “คุณชายฮิลล์คนโตครับ ได้เวลากลับแล้วครับ”

“ไปสืบมาว่าเธอแกล้งตายและออกจากประเทศไปได้ยังไง ฉันอยากรู้ว่าใครให้ความช่วยเหลือเธอ” ฌอนหันไปมองผู้ช่วยในทันที

เฮดลีย์สะดุ้งอย่างไม่รู้ตัวพลางพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว

ฌอนอ่านโพสต์ในเฟซบุ๊กของแคทเธอรีนหลังจากที่ขึ้นไปบนรถ

ผู้หญิงคนนี้… โจมตีก่อนได้อย่างน่าทึ่งและได้เปรียบ

มุมปากของฌอนยกยิ้มขึ้น เขาชะงักไปเมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ให้ตายเถอะ! เขาควรโกรธที่ถูกเธอหลอกมาตลอดสามปีที่ผ่านมา แต่เขากลับยังยิ้มอยู่อย่างนั้นเหรอ? “เฮดลีย์ นายคิดว่าตอนนั้นเธอไม่ได้ป่วยจริง ๆ เหรอ?”

“เอ่อ… ผมก็ไม่แน่ใจครับ” เฮดลีย์ตอบกลับอย่างไม่แน่ใจ “แต่คุณนีสันเป็นผู้เชี่ยวชาญนะครับ เธอคง… จะไม่โกหกเราหรอกครับ?”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งในตอนท้ายขณะที่ดูกระวนกระวายใจ

ฌอนอึ้งไป