บทที่ 604

ไม่กี่วินาทีต่อมา ฌอนก็ผลักซาร่าออกเบา ๆ “ผมจะไปนอนที่ห้องทำงาน”

“ฌอนนิคคะ ทำไมล่ะคะ? เป็นแบบนี้เราจะมีลูกกันได้ยังไงล่ะคะ?” เธอพูดด้วยความหวั่นใจ “คุณรังเกียจฉันเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นตอนที่ฉันอยู่ต่างประเทศ...”

“ไม่ใช่ ปัญหาอยู่ที่ผมเอง” ความหงุดหงิดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาไม่รู้ว่ามีอะไรผิดปกติ ในช่วงสามปีที่ผ่านมา เขารู้ดีว่าเขารักซาร่า แต่เขาก็รู้สึกขยะแขยงแทบทุกครั้งที่พวกเขาพยายามจะมีอะไรเกินเลยกัน

บางครั้งเขายังคิดด้วยซ้ำ ว่าเขาต้องมีอาการป่วยบางอย่างที่ทำให้เขาร่วมหลับนอนกับผู้หญิงไม่ได้

ซาร่าพยายามรักษาปัญหานี้ด้วยการบำบัดหลายวิธี แต่พวกเขาก็ทำไม่สำเร็จ

ใบหน้าของเธอถูกปกคลุมไปด้วยความไม่พอใจขึ้นมาทันที “ทำไมคุณ… ไม่ไปให้หมอตรวจร่างกายล่ะคะ? ฉันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ฉันต้องการคุณนะคะ...”

เธอถอดชุดนอนออกและโผเข้าหาเขา

เพียงชั่วพริบตา เขาก็ผลักเธอออกไปอย่างไม่รู้ตัวในแทบจะทันที หญิงสาวที่คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นล้มลงกับพื้น เธอเริ่มร้องไห้ออกมาเลียงดังเมื่อคิดถึงความอัปยศอดสูที่เกิดขึ้น

“ผมขอโทษ” เขาถอดเสื้อแจ็คเก็ตออกและห่อรอบตัวเธอ จากนั้นเขาก็อุ้มเธอไปที่เตียงและออกจากห้องไปในที่สุด

ทันทีที่เขาออกจากห้อง เธอกำหมัดชกลงบนเตียงด้วยความเกรี้ยวกราด

เธอคิดไม่ถึงเลยสักนิดว่านับจากที่เธอสะกดจิตผู้ชายคนนั้นให้ตกหลุมรักเธอเมื่อสามปีก่อน เขาก็ยังคงไม่มีอะไรเกินเลยกับเธอ บางครั้งเขายังรู้สึกอยากจะอาเจียนออกมาด้วยซ้ำ เมื่อเธอพยายามบังคับฝืนใจเขา

ผ่านไปสามปีครึ่งแล้ว

เธอแทบจะเสียสติที่ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างเก็บกดแบบนี้ บางครั้งเธออยากสนุกและปลดปล่อยอารมณ์ที่อัดอั้นเอาไว้กับผู้ชายคนอื่นจริง ๆ

จู่ ๆ เบอร์โทรศัพท์ที่ไม่รู้จักก็โทรมาหาเธอ

เธอไม่รับทันโทรศัพท์ทันที

ภายในไม่กี่วินาที เบอร์โทรศัพท์เดียวกันได้ส่งภาพถ่ายมาให้เธอ ในภาพนั้นซาร่าใส่บิกินี่และกำลังนั่งอยู่บนผู้ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนนักเลง ชายคนนั้นมีหนวดเคราหนารุงรัง ขณะที่ร่างกายและแขนของเขาเต็มไปด้วยรอยสัก เธอยิ้มหวานขณะที่นั่งอยู่บนพุงใหญ่ของชายคนนั้น

ร่างของเธอสั่นเทา นี่คือฝันร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด