บทที่ 653

เวลา 09:00 น.

แคทเธอรีนเพิ่งเปิดประตูเพื่อเตรียมตัวจะออกไปทำงาน เมื่อซาร่าที่ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงวิ่งเข้ามาเหมือนคนบ้า

“แคทเธอรีน โจนส์ แกมันเพศยาหน้าไม่อาย! แกมันยัยผู้หญิงใจทราม! ยัยจิ้งจอก!” ซาร่ากรีดร้องแล้วตบหน้าแคทเธอรีน

ทว่า แทนที่จะตบโดนแคทเธอรีน เธอกลับตบโดนถุงขยะในมือของแคทเธอรีนแทน

“ฉันให้” แคทเธอรีนโยนถุงขยะใส่เธอพร้อมกับยิ้มออกมา เปลือกผลไม้ เศษกระดาษ และอาหารที่เหลือทิ้งกระเซ็นเต็มทั้งร่างของซาร่า

ซาร่าแทบจะอาเจียนออกมาเพราะกลิ่นเหม็นที่อบอวล

เธอดึงสิ่งพวกนั้นออกมาจากศีรษะของเธอ ทว่าจนแล้วจนรอด เธอก็ยังอดที่จะอาเจียนออกมาด้วยความขยะแขยงไม่ได้

“อาเจียนออกมาทำไมล่ะ? เธอก็เห็นทิชชู่ทั้งหมดนี้แล้วไม่ใช่เหรอ? มันเป็นสิ่งที่ฌอนกับฉันใช้เมื่อคืนนี้”

แคทเธอรีนยิ้มออกมาขณะที่เธอทิ้งระเบิด

เมื่อสามปีที่แล้ว ซาร่าได้เปลี่ยนชีวิตของเธอให้เหมือนตกนรกทั้งเป็น

ซาร่าเพียงคนเดียวที่ทำลายเพื่อนและครอบครัวของเธอ ทว่าในตอนนี้ ผู้หญิงที่อยู่ตรงนี้กลับใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

ทุกวันเมื่อเธอเห็นข่าวซาร่ากับฌอน เธอไม่อยากได้อะไรมากเกินไปกว่าการฉีกซาร่าออกจากกันเป็นชิ้น ๆ

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่อาจพรรณนาได้ถึงความสุขที่เธอรู้สึกได้เมื่อเห็นท่าทางที่น่าอนาถใจของซาร่าในตอนนี้

มีเพียงเหตุผลเดียวที่เธอฝืนใจยอมฌอนเมื่อคืนนี้ เพียงเพราะเธอต้องการเห็นซาร่าเป็นแบบนี้ โกรธจนควบคุมตัวเองไม่ได้

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอรู้สึกว่าแค่มองผู้ชายที่หยาบช้าคนนั้นก็ขยะแขยงแล้ว

“กรี๊ดด ยัยผู้หญิงแพศยา ฉันจะฆ่าแก” เมื่อถูกยั่วให้โกรธ ซาร่าจึงวิ่งเข้าใส่เธอเหมือนคนบ้า