บทที่ 721

เฮดลีย์กะพริบตา “เธอเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของตระกูลฮิลล์นะครับ ผมได้ยินมาว่าคุณผู้หญิงฮิลล์ปลื้มอกปลื้มใจมาก ตระกูลฮิลล์ไม่เคยครึกครื้นแบบนี้มานานแล้ว ผมเลยซื้อของเล่นมาเยอะ ๆ ไงครับ”

ฌอนบ่น “ยังไงเด็กนั่นก็ไม่ใช่ลูกของฉันอยู่ดี”

“...”

อันที่จริงแล้วเด็กคนนั้นเป็นลูกของเขาจริง ๆ

...

ฌอนเดินขึ้นบันไดไป

ขณะที่เขาก้าวเข้าไปในวิลล่า เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ถักผมเปียสองข้างก็วิ่งมาหาเขา

เธอหันหน้าไปอีกทางขณะที่เธอวิ่งพลางพูด “ลูกแมววิ่งออกไปค่ะ หนูกำลังจะออกไปตามหามัน”

“ไม่ต้องไป แผลของหลานยังไม่หายดีเลย”

ลีอาเพิ่งพูดจบเมื่อซูซี่ชนเข้ากับน่องของฌอนแล้วล้มลงกับพื้น

“หนูน้อย ตอนที่หนูวิ่งอยู่ต้องมองไปข้างหน้านะ” ฌอนก้มลงช่วยเธอให้ลุกขึ้น

ซูซี่เงยหน้าขึ้นแล้วเห็นใบหน้าของฌอนใกล้ ๆ เป็นใบหน้าที่หล่อเหลาและสมบูรณ์แบบราวกับแกะสลัก เขามีตาสองชั้นที่น่ามอง

ซูซี่เคยเห็นใบหน้าแบบนี้มาก่อน เมื่อหลายวันก่อน ลูคัสหาภาพในอินเตอร์เน็ตแล้วเอาให้เธอดู

ทว่าเมื่อได้พบกับฌอนในชีวิตจริง ซูซี่รู้สึกว่าเขาดูหล่อกว่าคนในรูปมาก ไม่สิ เขาดูหล่อกว่าคุณลุงทุกคนที่อยู่รอบตัวคุณแม่มาก

ซูซี่รู้ว่าเขาเป็นคุณพ่อนิสัยไม่ดีของเธอ คุณพ่อที่นิสัยไม่ดีของเธอยังมีรูปร่างที่ดีอีกด้วย เสื้อเชิ้ตสีดำเรียบ ๆ ที่สอดเข้าไปในกางเกงทรงหลวมสีกาแฟเผยให้เห็นเอวคอดและขาเรียวยาวไม่มีที่ติ

ดวงตาของเธอเป็นประกายทันที

แม้ว่าเด็กหญิงควรจะเกลียดเขา ทว่าเขาหล่อมากจนเธออดใจจะชอบเขาไม่ได้

ฌอนก้มหน้าลงมองเด็กหญิงตัวเล็กด้วยเช่นกัน เธอมีแก้มจ้ำม่ำสีชมพูและน่ารักราวกับตุ๊กตา

เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างแปลกประหลาดและชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็น เมื่อเขาเห็นว่าศีรษะของเธอถูกผ้าพันแผลพันเอาไว้ เขาก็อดที่จะสงสารเธอขึ้นมาไม่ได้เหมือนกัน

มันเป็นความรู้สึกที่ชวนให้หลงใหล เมื่อก่อนดูก็รู้ว่าเขาไม่ชอบเด็ก