บทที่ 75

“เลิกหลอกลวงสักที! คุณบอกเพื่อนบ้านว่าฟัดจ์ท้อง ตอนที่ฉันไปหาสัตวแพทย์เพื่อถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันรู้มาว่าเธอกำลังจะคลอดในเร็ว ๆ นี้ เธออาเจียนเพราะท้อง ไม่ใช่เพราะอาหารที่ฉันให้”

แคทเธอรีนยิ่งโกรธมากยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเธอพูด แล้วเธอก็รู้สึกไม่พอใจ “ฌอน คุณคิดว่ามันสนุกมากเหรอที่หลอกฉันได้ ทำเหมือนฉันเป็นคนโง่?”

ท่าทางของฌอนเปลี่ยนกลับเป็นเคร่งขรึม เขารู้สึกอับอาย

“แคทเธอรีน คุณทำความเข้าใจเรื่องนี้ซะใหม่จะดีกว่า ก่อนหน้านี้คุณเป็นคนที่อยากจะย้ายเข้ามา ผมก็แค่ทำตามความต้องการของคุณโดยยื่นข้อเสนอตามความพอใจของผม”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันควรจะขอบคุณที่คุณโกหกฉันอย่างนั้นเหรอ...” แคทเธอรีนขบฟันของเธอ

“ตอนนั้นคุณไม่ดีใจที่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่เหรอ? ยิ่งไปกว่านั้น ผมยังช่วยชีวิตคุณเองไว้ถึงสองครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะผม คุณคิดว่าคุณจะยังคงอยู่ที่นี่คุยกับผมอย่างครบสามสิบสองแบบนี้ได้หรือเปล่า?”

ฌอนรู้สึกหงุดหงิด เพราะผู้หญิงคนนี้ไม่รู้จักตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเอง ตอนนั้นที่เธอไม่มีเงินและไม่มีที่ไป เขาก็ใจดีมากพอแล้วที่ให้เธอย้ายเข้ามา

แล้วเธอล่ะ?

สิ่งที่เธอทำกับเขาช่างน่ารังเกียจจริง ๆ

เธอกล้าดีอย่างไรมาต่อว่าเขาในเรื่องนี้? ใครอนุญาตให้เธอทำแบบนั้น?

“...”

ด้วยความโกรธ แคทเธอรีนพูดอะไรไม่ออก

ความจริงแล้วเขาเป็นคนที่ช่วยให้เธอรอดชีวิต แต่หมายความว่าเขาจะทำตัวสามหาวแบบนั้นได้อย่างนั้นเหรอ?

ไม่เป็นไร แคทเธอรีนเป็นคนที่เข้าหาเขาด้วยเจตนาที่ไม่ดีในตอนแรก

เธอสมควรถูกหลอกแล้ว

ด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด เธอไม่มีอะไรจะพูดอีก เมื่อเห็นเช่นนั้น ฌอนก็รู้สึกมั่นใจมากขึ้น

“แคทเธอรีน คุณควรจะพิจารณาการกระทำของตัวเองบ้างนะ ถ้าไม่ใช่เพื่อฟัดจ์ที่ท้องและต้องการคนดูแล ผมจะไม่มีทางยอมให้คนอย่างคุณอยู่ที่นี่เป็นอันขาด”

แคทเธอรีนไม่แน่ใจว่าจะจากไปได้อย่างไรในภายหลัง

เธอรู้สึกเวียนหัวและโกรธมากจนเธออยากจะต่อยกับเขาสักตั้ง

ตั้งแต่เธอจะคบหากับฌอน เธอสงสัยว่าเธอได้กลายเป็นนินจาเต่าไปแล้วหรือเปล่าที่เอาแต่หดหัวอยู่ในกระดอง

มันจะสายเกินไปหรือเปล่าที่เธอจะปรับตัวใหม่?

ถ้าเธอรู้เร็วกว่านี้ ว่าหนทางข้างหน้าจะยากลำบากถึงเพียงนี้ เธอจะไม่เข้าหาฌอนเด็ดขาด!