บทที่ 754

เมื่อโทมัสตั้งสติได้ เขาเล็งหมัดไปที่เฟรยาด้วยความเดือดดาล

แต่เฟรยาจับเขาทุ่มพาดบ่าลงไปนอนกองกับพื้น

บนพื้นนั้นเต็มไปด้วยโคลนและเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา โทมัสก็เจ็บไปทั้งร่าง “นังเลว…”

“ไม่ด่าต่ออีกล่ะ หืม?” เฟรยาใช้เท้าเหยียบหน้าเขา

“พี่ชาย” ซาร่าเดือดดาลจนเหมือนคลุ้มคลั่ง เธอพุ่งเข้าใส่เฟรยาพยายามตะครุบตัวหล่อน แต่แคทเธอรีนก็ไวพอที่จะไปยืนขวางหน้าเฟรยาไว้

“นี่ พวกเขากำลังชำระแค้นในอดีตกัน เธอจะเข้าไปยุ่งทำไม?”

คำพูดของแคทเธอรีนทำซาร่าโมโหแทบคลั่ง

ซาร่าไม่ได้ห่วงโทมัสหรอก แต่ยังไงตอนนี้พวกเขาก็มาด้วยกัน การเห็นเขาถูกซ้อมต่อหน้าต่อตาก็เป็นการหยามศักดิ์ศรีเธอด้วย

“รีบโทรเรียกตำรวจเลยซาร่า แจ้งคุณชายฮิลล์และคุณชายสโนว์ด้วย” โทมัสกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

เขาไม่รู้ว่าหลายปีมานี้ เฟรยาไปทำอะไรมาถึงทำให้เธอมีกำปั้นหนักหน่วงดั่งเหล็ก หมัดเธอทำเขาเจ็บปวดรวดร้าวระบมแสนสาหัส

“เฟรยา ลินช์ นังบ้า ไว้ฉันจะมาจัดการกับแกต่อ ถ้าแกกล้าดีก็อย่าหนีไปไหนล่ะ ฉันจะพาพวกสองสามคนมาจัดการรุมยำกับ…”

“แกมันปากโสโครก ฉันจะช่วยล้างให้แกเอง” เฟรยายกก้อนหินขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มาทุบปากเขา

เสียงกรีดร้องน่าสังเวชของโทมัสดังก้องไปทั่วสุสาน

ซาร่าสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อยก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหาฌอน แต่เธอนึกได้เสียก่อนว่าช่วงนี้ฌอนโกรธแค้นโทมัสมาก เธอจึงเปลี่ยนเป็นโทรหาร็อดนีย์แทน

แคทเธอรีนมองดูซาร่าโทรแทนที่จะหยุดเธอไว้

กระทั่งความโกลาหลนี้ดังไปถึงหูผู้ดูแลสุสาน