บทที่ 755

เมื่อเฟรยายักคิ้วอย่างหาเรื่อง โทมัสก็หวาดหวั่นจนรีบหลบไปอยู่ข้างหลังซาร่าทันที

“พรุ่งนี้จะเป็นวันแต่งงานสำคัญของฉันกับฌอน บรรดาตระกูลชนชั้นสูงทั้งหมดในแคนเบอร์ราจะเข้าร่วมพิธี หากเธอกล้าตบตีฉัน เธอก็จะทำให้ตระกูลฮิลล์อับอายขายหน้า และฌอนจะต้องจัดการเรื่องนี้แน่นอน ฉันขอแนะนำให้พวกเธอคิดให้ดี”

ซาร่ายกมือของเธอขึ้นทัดผมหลังใบหู พร้อมกับที่เผยให้เห็นแหวนเพชรส่องประกายวิบวับบนนิ้วชี้ของเธอ

เมื่อรู้ว่าแคทเธอรีนชำเลืองมองมา ซาร่าอดไม่ได้ที่จะยิ้มอวด “นี่เป็นแหวนเพชรที่ฌอนให้ฉันเมื่อวานนี้ น้ำหนัก 13.14 กรัม ถึงมันจะเล็กแต่ก็แฝงคุณค่าทางใจ”

เฟรยาตัดบท “มันก็เล็กอยู่นะ สมัยก่อนฌอนเคยให้สร้อยเพชรมูลค่าสามพันล้านดอลล่าร์กับแคธี่ สร้อยที่เรียกว่าสร้อยคอของราชินีน่ะ เธอรู้จักหรือเปล่า?”

รอยยิ้มของซาร่าเปลี่ยนเป็นแข็งทื่อ

เธอต้องเคยได้ยินเกี่ยวกับสร้อยคอของราชินีแน่นอน เพราะสตรีจากตระกูลชั้นนำของออสเตรเลียแทบทุกคนต่างเคยได้ยิน ใครบ้างจะไม่อยากได้สร้อยคอของราชินีซึ่งเหมือนเป็นตัวแทนรักนิรันดร์จากชายคนรัก

เมื่อคิดไปว่าฌอนเคยมอบสร้อยคอให้กับแคทเธอรีน เธอก็โกรธจัดจนหน้าตาบิดเบี้ยว

“ช่างเถอะ เฟรยา มันเป็นอดีตไปแล้ว” แคทเธอรีนเลื่อนสายตาไปมิงซาร่า “แล้วก็นะฉันโยนสร้อยคอของราชินีทิ้งไปเมื่อสองสามวันก่อน แล้วฉันเห็นฌอนไปเก็บมันมา ฉันเดาว่าเขาคงเอาไปให้เธอ”

“...”

ซาร่าอารมณ์เสียอย่างหนัก เธอไม่เคยเห็นสร้อยคอเส้นนั้นด้วยซ้ำ

แล้วแคทเธอรีนหมายความว่ายังไงที่ว่าโยนมันทิ้งไปและเขาเก็บมันขึ้นมา?

ถึงแม้ฌอนจะเอาสร้อยมาให้ซาร่า แคทเธอรีนทำเหมือนว่าซาร่ายอมรับขยะที่เธอโยนทิ้ง

เฟรยากล่าวเสริมแคทเธอรีน “มิสนีสันได้มาก็เก็บไว้ให้ดี ๆ นะ เธอชอบรับช่วงขยะของคนอื่นไม่ใช่เหรอ?”