บทที่ 895

เอ้ย ชายคนนั้นถึงกับขับรถซานทาน่ามูลค่าแค่ไม่กี่หมื่นเหรียญ เขาช่างไร้ความสามารถแค่ไหนกัน?

"ค่ะ นี่คือคุณโอนีล" แคทเธอรีนจับมือกับทนายความอย่างมีศรัทธาเต็มเปี่ยม

รอยยิ้มของนายโอนีลดูฝืน ๆ เมื่อสายตาที่แหลมคมของฌอนตวัดไปทางเขา ขาของเขาก็อ่อนเป็นวุ้น

“ให้ตายสิ คุณหาทนายขยะแบบนี้มาจากไหน?” โทมัสอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง “คุณชายใหญ่ฮิลล์ ดูเสื้อผ้าของเขาสิ ผมเดาว่าเป็นเสื้อผ้าสําเร็จรูป แม้แต่พื้นรองเท้าหนังของเขาก็ยังหลุดร่อน ฉันหัวเราะจนปวดท้องไปหมดแล้ว”

ฌอนขมวดคิ้วจนลึกใส่แคทเธอรีนด้วย นี่คือทนายความที่เธอหามาเพื่อโลแกนเหรอ?

แคทเธอรีนยิ้มโดยไม่พูดอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ เธอแค่มองพวกเขาอย่างเงียบ ๆ เท่านั้น

เมื่อโทมัสหัวเราะเสร็จแล้ว เขาก็เช็ดน้ำตาที่ดวงตาของเขาออกและพูดว่า “คุณโอนีล ถ้าผมพอถามได้เธอใช้เงินเท่าไหร่จ้างคุณ?”

“ไม่มากครับ ประมาณ 2,000 ดอลลาร์” นายโอนีลกล่าวด้วยความเขินอาย

"สุดยอด!" โทมัสยกนิ้วให้แคทเธอรีนอย่างหยอกล้อ “แคทเธอรีนผมรู้ว่าคุณหมดหวังที่จะชนะเพราะคุณกําลังต่อสู้กับคุณชายใหญ่ฮิลล์ แต่คุณไม่โหดร้ายกับโลแกน ลอว์ เกินไปหรือ? คุณไม่เต็มใจที่จะใช้เงินเพิ่มอีกนิดเพื่อจ้างทนายความที่ดีกว่า 2,000 ดอลลาร์ โอ้โหถ้าคุณไม่เต็มใจขนาดนั้น ผมจะให้คุณยืมเงินเอง การที่คุณหาทนายความที่ต่ำต้อยมาเช่นนี้ ถึงแม้คุณจะไม่ห่วงหน้าตาตัวเองแต่คุณก็ลดฐานะของคุณชายใหญ่ฮิลล์ไปเท่านั้น”

"คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ" แคทเธอรีนยิ้มบาง “ฉันแค่คิดว่าจะจัดการกับทนายความอย่างฌอน ฮิลล์ ไม่จําเป็นต้องจ้างคนที่แพงเกินไป ท้ายที่สุดเราจะชนะอยู่ดีดังนั้นจึงไม่สําคัญว่าเราหาใคร”

“อะไรนะ? นี่ผมได้ยินจริง ๆ หรือว่าคุณยังฝันอยู่? คุณกําลังดื่มด่ำไปกับจินตนาการของคุณสินะ” โทมัสหัวเราะลั่น “คุณชายใหญ่ฮิลล์ เธอบอกว่าทนายความที่มีเห็บเหาอย่างชายคนนี้สามารถเอาชนะคุณได้”

“ฝันไปเถอะ” ริมฝีปากบางของฌอนพูดสองคําอย่างไร้ความปราณี ในสายตาของเขา แคทเธอรีนได้ละทิ้งความหวังไปเรียบร้อย

อย่างไรก็ตามเขาเข้าใจสถานการณ์ที่ว่า เป็นเรื่องปกติที่ผู้คนยอมแพ้เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้อย่างเขา

“ตอนนี้ทำกระหยิ่มไปเถอะ” เฟรยาเยาะเย้ย “เมื่อคดีความสิ้นสุดผู้คนทั้งโลกจะขำจนกลิ้งที่พื้นเมื่อรู้ว่าตํานานไร้พ่ายที่โด่งดังแพ้ทนายความราคา 2,000 ดอลลาร์”