บทที่ 896

“ใช่” แคทเธอรีนตอบด้วยเสียงต่ำ เธอคิดเช่นเดียวกัน

...

8:30 น.

การพิจารณาคดีเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

โลแกนถูกนําตัวออกมา ทุกวันนี้เขายังคงรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลและมีอาการดีขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เขายังคงเดินกระเผลก มือพันผ้าก๊อซหนา

ออสตินเห็นเข้าก็ออกอาการ เขากําลังจะลุกขึ้นไปหาแต่แคทเธอรีนกดไหล่เขาพลางมองห้ามด้วยสายตา

ออสตินได้แต่กัดฟันและนั่งลงตามเดิม

ผู้พิพากษามองไปยังทุกคนและเคาะค้อนเพื่อประกาศเริ่มต้นการพิจารณาคดี “โจทก์ซาร่า นีสัน กล่าวหา

โลแกน ลอว์ ว่าได้ทำการลักพาตัวเธอในวันที่ 28 ของเดือนนี้ จําเลยมีอะไรจะพูดหรือไม่?”

นายโอนีล กระแอมในลําคอและยืนขึ้นท่ามกลางฝูงชนที่มองมาอย่างไม่เป็นมิตรและเกรี้ยวกราด “จําเลยแก้ต่างว่าไม่มีความผิด จําเลยถูกวางกับดักครับท่าน”

ฌอนยืนขึ้น รูปลักษณ์ที่หล่อเหลาและงดงามของเขาดูเย็นชาอย่างหาที่เปรียบมิได้ “ท่านที่เคารพ เหล่านี้คือประจักษ์พยานของผู้เห็นเหตุการณ์สามคนที่อยู่ในถ้ำขณะนั้น พวกเขาทั้งหมดเป็นพยานเห็นโลแกน ลอว์มีเจตนาที่จะทําร้ายคุณซาร่า นีสัน หากเราไม่ได้หยุดเขาไว้ได้ทัน ผลที่ตามมาคงสุดจะจินตนาการได้ ถึงกระทั่งตอนนี้ทนายความของจําเลยยังต้องการต่อสู้ในทางคดี”

ผู้พิพากษาอ่านคําให้การและพยักหน้า "นี่เป็นหลักฐานคำฟ้องร้องคดีโดยแท้จริง"

นายโอนีลรีบพูดขึ้นว่า “เรามีหลักฐานอยู่ในมือว่าลูกความของผมถูกวางกับดัก ศาลที่เคารพ ลูกความของผมระบุว่าคืนก่อนเกิดเหตุ เขาอยู่คนเดียวในอพาร์ตเมนต์ของเขาและสั่งอาหารมาส่ง เขาเป็นลมหลังจากกินอาหารและในเวลาต่อมาเขาตื่นขึ้นในถ้ำ

“ตามที่โลแกน ลอว์กล่าว เราได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดของอพาร์ตเมนต์ที่เขาพักอยู่ แต่บังเอิญฟุตเทจทั้งหมดความยาวครึ่งชั่วโมงหลังจากที่คนส่งของได้มาถึงถูกลบไปแล้ว”