บทที่ 918

“เพื่อนเหรอ?”

ฌอนหัวเราะเบา ๆ “คุณหมายถึงเพื่อนประเภทที่เธอกวักมือเรียกให้ไปช่วยหรือเปล่า? แต่เมื่อเธอโทรหาฉันแล้วฉันมาสาย เธอก็จะโวยวายเป็นเรื่องใหญ่? แล้วฉันต้องคอยรับผิดชอบความปลอดภัยและความสุขของเธอไปทั้งชีวิต”

ซาร่าโต้ทันควัน “ไม่...”

“ซาร่า คุณกลายเป็นคนแบบนี้เมื่อไหร่?” ฌอนขัดจังหวะเธออย่างหมดความอดทน “เราแค่คบหาสัมพันธ์กันไม่ถึงขั้นลึกซึ้ง ทุกวันนี้เรายังไม่เคยนอนด้วยกัน พอเลิกกันไปผมยังให้ทรัพย์สินเงินทองคุณมากมาย แต่ทําไมคุณมักทําเหมือนจะฆ่าตัวตายเสมอหากผมปฏิเสธที่จะอยู่กับคุณ?””

เขาแบกรับทุกอย่างมาพอแล้ว

เขาพอแล้วที่จะต้องรับผิดชอบต่อซาร่าไปตลอดชีวิต

เขาทําร้ายแคทเธอรีนซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะซาร่ามาพอแล้ว

ซาร่าตกใจมากกับการแสดงออกที่ดุเดือดเลือดพล่านของเขา “คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ ฉันอยากฆ่าตัวตายเองเพราะฉันรู้สึกว่าฉัน...สกปรกน่ารังเกียจ ฌอนนิคฉันรักคุณ ความรักของฉันที่มีต่อคุณไม่เคยเปลี่ยน”

“น่าเสียดายที่ผมไม่ได้รักคุณอีกแล้ว”

ฌอนพูดตรง ๆ ไร้เยื่อใยว่า “ซาร่าคุณควรพอใจได้แล้วนะ แคทเธอรีนแต่งงานกับผมและถึงกับแท้งลูกไปเพราะผม ตอนที่เราหย่าร้างกันไปผมก็ไม่ได้ให้เงินเธอแม้แต่บาทเดียว สําหรับผู้ชายที่โหดร้ายและไร้หัวใจอย่างผมนับว่าผมใจดีกับคุณแล้วนะ ผมยังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องและดูแลพี่ชายที่ไร้ประโยชน์ของคุณ แม้ว่าคุณจะรักษาอาการป่วยของผมได้แต่ผมก็ได้ตอบแทนบุญคุณแล้ว บอกผมทีว่าผมยังเป็นหนี้คุณอยู่อีกที่ตรงไหน?”

ซาร่าและโทมัสต่างก็งงงันกันไปทั้งคู่

ฌอนอาจนั่งอยู่บนรถเข็น แต่ความโกรธในดวงตาทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

สักพักซาร่าพูดขึ้นอย่างเป็นทุกข์ว่า “คุณคิดว่าเหตุที่เกิดกับโลแกนนั้นเป็นเพราะฉันใช่ไหม? ฉันไม่ได้ทํานะคะ ฉันสาบาน...”

“ไม่ว่าคุณจะทําหรือไม่ก็ตามมันไม่สําคัญอีกต่อไปแล้ว สิ่งสําคัญคือถ้าคุณยังคงรบกวนผมแบบนี้ ผมคงไม่สามารถหาผู้หญิงคนอื่นมาแต่งงานได้”

คิ้วหล่อเหลาของฌอนเต็มไปด้วยความรําคาญ “อีกไม่นานผมจะประกาศต่อสาธารณะว่าเราเลิกกันแล้วเพื่อหยุดบรรดานักข่าวไม่ให้ซุ่มถ่ายรูปของเรา ซาร่าเราจบกันแล้ว หากคุณวางแผนที่จะฆ่าตัวตายอีกในอนาคต อย่าโทรหาผม แล้วผมจะย้ายสมาชิกไลโอน่าไม่ให้มาคอยตามดูแลคุณแล้ว หากคุณถูกลักพาตัว ก็ขอให้คนลักพาตัวติดต่อโทมัส ผมไม่สามารถรับผิดชอบคุณไปได้ตลอดชีวิตของคุณ”

พูดจบฌอนก็ขยับรถเข็นของเขา เมื่อเฮดลีย์มองเห็นก็รีบมาเข็นพาเขาออกไปทันที