บทที่ 953

“โอ้ ฉันสงสารเธอจริง ๆ เธอแค่ไปยั่วคนรวยที่สุดในประเทศเข้า” เฟรยาถอนหายใจ “ไม่เพียงแค่สลัดเขาไม่หลุด เขาต้องการแค่เธอและห้ามเธอปฏิเสธเขาอีกด้วย”

ความรังเกียจที่อยู่ในใจแวบขึ้นมาในดวงตาของแคทเธอรีนขณะที่เธอได้ฟัง

เธอเกลียดผู้ชายที่ไม่รู้ว่าจะทะนุถนอมคนอื่นอย่างไรแบบฌอน ฮิลล์ที่สุด

ถ้าเธอสามารถเริ่มใหม่ทั้งหมดได้อีกครั้ง เธอก็ไม่อยากพบเจอเขาอีกเลยจริง ๆ

............

11:00 น.

ญาติของตระกูลลียงส์มาดูเจ้าสาวทีละคน

แคทเธอรีนสวมรองเท้าส้นสูงของเธอแล้วลุกขึ้นยืน แลเห็นซอนย่า ลียงส์, อีธาน โลว์ และเทรซี่ สตีล เดินเข้ามาด้วยกัน

มานึกดูก็เป็นเวลาหลายปีแล้วที่อีธานกับเธอได้มาเจอกัน ปีนั้นเธอออกจากเมลเบิร์น ส่วนอีธานต้องให้เทรซี่เป็นแฟนเขาเพื่อช่วยตระกูลโลว์ และแล้วพวกเขาก็ได้อยู่ด้วยกันนับแต่นั้นมา

“แคทเธอรีน มันนานมากเลยนะ” อีธานจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ยากอธิบาย

หลังจากไม่ได้เจอเธอกว่าสามปี เธอก็สวยขึ้นมากโดยเฉพาะวันนี้ในชุดแต่งงานสีขาวราวหิมะและใบหน้าเล็ก น่าทึ่งที่รังสรรค์ผ่านฝีมือศิลปิน เธอจึงสวยงามดั่งนางฟ้า

เมื่อเขายังเด็ก เขาเคยนึกฝันถึงการได้แต่งงานกับเธอนับครั้งไม่ถ้วน แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเธอจะแต่งงานกับลุงของเขาเอง

“อีธาน นี่คือภรรยาของคุณใช่ไหมคะ? เธอสวยมาก” แคทเธอรีนยิ้มน้อย ๆ และพยักหน้าให้เทรซี่

"สวัสดีค่ะคุณป้า" เทรซี่พยักหน้า แน่นอนเธอรู้ว่าสามีของเธอผูกพันกับแฟนเก่าของเขามาโดยตลอด แต่

น่าเสียดายที่แคทเธอรีนกําลังจะแต่งงานกับเวสลีย์ เธอไม่เคยมีความประทับใจชื่นชอบต่อแคทเธอรีนแต่ก็ไม่มีความคิดมุ่งร้ายเช่นกัน

แคทเธอรีนตะลึงกับคำทักทาย