บทที่ 954

ถึงใบหน้าของอีธานหม่นลงกับคําพูดเหล่านั้น ทว่าเขารู้สึกเสียใจเมื่อนึกย้อนอดีต “ในตอนนั้น ผม... ผม

ถูกรีเบคก้านอกใจว่าแต่ช่วงนี้คุณเห็นรีเบคก้าบ้างไหม?”

การแสดงออกของแคทเธอรีนดิ่งลงเมื่อพูดถึงบุคคลนั้น “เมื่อสามปีที่แล้วเธออยู่ที่แคนเบอร์รา หลังจากทําศัลยกรรมพลาสติกเพื่อเปลี่ยนโฉมใบหน้าของเธอในรูปลักษณ์ใหม่เธอก็หายตัวไป ฉันรู้สึกว่าใครบางคนที่มีอิทธิพลมากให้การสนับสนุนเธออยู่เบื้องหลังมาตลอดค่ะ”

อีธานแสดงร่องรอยของความไม่สบายใจต่อคําพูดเธอ "ผมหวังว่าเธอจะไม่ปรากฏตัวอีก"

"อืมใช่" เฟรยารำพึง “ซาร่าคนเดียวก็ทำเราปวดหัวพอแล้ว มันคงจะลําบากหนักถ้ารีเบคก้าโผล่มาด้วย”

แคทเธอรีนขมวดคิ้ว เธอคิดเสมอว่ารีเบคก้าฉลาดแกมโกงมากกว่าซาร่า และเธอมีความรู้สึกตะหงิดใจว่า

รีเบคก้าจะต้องโผล่มาอีกครั้งอย่างแน่นอน

“แคธี่นี่คือข้อมูลติดต่อของผม ในอนาคตเราจะนับถือว่าเป็นเครือญาติกัน” อีธานยื่นนามบัตรให้เธออย่างกระอักกระอ่วน “เมื่อก่อนผมเป็นฝ่ายผิดและทําร้ายคุณมาตลอด ในอนาคตถ้าลุงรังแกคุณหรือถ้าแม่พูดจาไม่ดีใส่คุณ คุณสามารถมาหาผมได้ทุกเมื่อ แม้ว่าผมจะไม่มีสิทธิ์แต่ผมก็จะเป็นพี่อีธานของคุณเสมอ นอกจากนั้นผมจะไปเมืองหลวงในอีกสองสามวันด้วยครับ”

แคทเธอรีนตะลึง “โลว์ คอร์ปอเรชั่นจะขยายไปที่แคนเบอร์ราหรือไงคะ?”

“ไม่ครับ ผมออกจากโลว์ คอร์ปอเรชั่นแล้ว” อีธานพูดพลางส่ายหัว “โกลเด้น คอร์ปอเรชั่น กําลังขยายตัวและเป็นบริษัทเภสัชกรรมชั้นนําอยู่แล้ว แม่ผมจึงบอกให้ผมมาพัฒนาธุรกิจกับลุงต่อไปในอนาคต”

"ขอให้ประสบความสำเร็จค่ะ" แคทเธอรีนหยิบนามบัตรมา

หลังอีธานจากไป เฟรยาก็ขมวดคิ้ว “ก่อนหน้านี้ เธออยากเป็นป้าสะใภ้เขา ตอนนี้เธอไม่เพียงแค่ได้เป็นป้าสะใภ้เขา แต่เขายังทํางานให้กับสามีของเธออีกด้วย”

“ช่างเถอะน่า ผ่านมาตั้งหลายปีมันไม่สําคัญอีกแล้วล่ะ”

แคทเธอรีนยิ้มบาง ๆ

ไม่นานพิธีแต่งงานก็เริ่มขึ้น

ระหว่างเดินลงไปตามทางเดินตรงกลางระหว่างที่นั่งสองฝั่ง โจเอลจับมือแคทเธอรีนแล้วค่อย ๆ เดินไปหา