บทที่ 0098

ในขณะนั้นเอง ประตูลิฟต์อีกบานหนึ่งก็เปิดออก แล้วฉีอวี้หมิงก็เดินออกมาจากข้างใน

เมื่อเห็นฉีอวี้หมิง หรงฉือก็ตกใจเล็กน้อย

เพราะไม่คิดว่าเขาจะมาที่บ่อน้ำพุร้อนด้วยเหมือนกัน

แต่คุณหญิงย่าและเฟิงถิงเซินกลับไม่มีสีหน้าแปลกใจเลย เห็นได้ชัดว่ารู้เรื่องการมาที่บ่อน้ำพุร้อนของฉีอวี้หมิงแล้ว

เมื่อฉีอวี้หมิงเห็นหรงฉือก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วหันไปพูดกับคุณหญิงย่าอย่างเป็นกันเองว่า “นี่คุณย่าจะกลับแล้วเหรอครับ? ไม่ทานอาหารกลางวันก่อนแล้วค่อยกลับเหรอครับ?”

ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเฟิงและตระกูลฉีค่อนข้างดีมาก

คุณหญิงย่าเฟิงก็เห็นฉีอวี้หมิงมาตั้งแต่เด็ก เมื่อได้ยินเช่นนั้นท่านจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มอย่างมีเมตตาว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร พวกเธอเที่ยวให้สนุกนะ”

จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็เดินไปส่งคุณหญิงย่าที่ประตู

หลังจากที่รถขับออกไปไกลแล้ว เฟิงจิ่งซินถามอย่างดีใจทันทีว่า “ลุงฉีมาได้ยังไงคะ?”

ฉีอวี้หมิงโน้มตัวลงมาบีบแก้มขาวนวลของเฟิงจิ่งซินเบา ๆ แล้วพูดว่า “พ่อของหนูเรียกให้ลุงมา ลุงทักทายคุณย่าเฟิง เสร็จก็รีบมาที่นี่ทันที เป็นไง? ลุงเป็นคนมีน้ำใจมากใช่ไหม?”

“ที่แท้คุณพ่อก็ชวนลุงมานี่เอง?”

“ใช่แล้ว” ฉีอวี้หมิงยิ้มตาหยี่พลางพูดว่า “พอลุงรู้ว่าคุณย่าทวดของหนูจะกลับแล้ว ลุงยังบอกลุงเหอและน่หลินอู๋แล้ว พวกเขากำลังเดินทางมา เดี๋ยวอีกสักหน่อยก็น่าจะถึงแล้ว ดีใจไหมจ๊ะ?”

ขณะพูดประโยคนี้ ฉีอวี้หมิงยังจงใจมองไปที่หรงฉือ

หรงฉือก็สังเกตเห็นแล้ว และรู้ว่าฉีอวี้หมิงจงใจพูดแบบนั้นให้เธอฟัง

เฟิงจิ่งซินย่อมดีใจเป็นธรรมดา

เธอกำลังอยากจะพยักหน้า แต่เมื่อนึกได้ว่าหรงฉืออยู่ด้วย จึงลังเลไปชั่วขณะ แล้วเงยหน้าขึ้นมองหรงฉือ

หรงฉือทำเหมือนมองไม่เห็น ลูบศีรษะของเธอเบา ๆ พร้อมพูดว่า “พวกหนูเที่ยวกันต่อไปเลยนะ แม่ขอตัวกลับก่อน”

พูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไปทันที โดยไม่มองเฟิงถิงเซินและฉีอวี้หมิงเลยสักแวบ

เมื่อเห็นหรงฉือมีสีหน้าเย็นชา บนใบหน้าไร้ซึ่งความกังวลและความกระวนกระวายใจ ไม่เหมือนเมื่อก่อนตอนที่รู้ว่าหลินอู๋ก็จะมาด้วยหลังจากได้ยินคำพูดของเขาแล้ว ท่าทางราวกับว่าเธอไม่แคร์เลยสักนิด

แต่เฟิงจิ่งซินอยู่ด้วย เขาไม่สามารถพูดออกมาอย่างชัดเจนได้ เขามองตามหลังหรงฉือที่เดินจากไป แล้วขยับเข้าไปใกล้ เฟิงถิงเซินก่อนกระซิบถามเสียงเบาว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”