บทที่ 183

หลังจากที่หรงฉือตั้งสติได้ สิ่งแรกที่ทำคือผลักเฟิงถิงเซินออก

“ผ่อนคลาย”

เฟิงถิงเซินพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับคาดการณ์ไว้แล้วว่าเธอจะมีปฏิกิริยาแบบนี้ มือที่กอดรอบเอวเธออยู่ก็ออกแรงแน่นขึ้นเล็กน้อย

“คุณ!”

เธอดิ้นไม่หลุด ทั้งไม่อยากก่อความวุ่นวายจนดึงดูดสายตาคนอื่น

ไม่มีธุระก็ไม่มาหา

เธอเดาว่า เขาจะต้องมีเรื่องพูดกับเธอ ถึงได้จัดฉากเปลี่ยนคู่เต้นรำนี้ออกมา

เธอไม่ดิ้นรนอีก เอ่ยด้วยความเย็นชาว่า “คุณอยากจะพูดเรื่องอะไร?”

เฟิงถิงเซินก้มหน้าลง เห็นสีหน้าที่เย็นชาของเธอ แต่กลับทำท่าไม่ใส่ใจ แล้วถามเธอด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า “ตั้งใจจะรับสายซินซินเมื่อไหร่?”

หรงฉือ “อีกสักพัก”

เฟิงถิงเซินหัวเราะกับคำตอบของเธอ “ประมาณสิบวัน?”

หรงฉือหยุดเล็กน้อย “...ประมาณนั้น”

แม้เธอใกล้จะหย่ากับเฟิงถิงเซินแล้ว และแม้สิทธิ์เลี้ยงดูลูกของเฟิงจิ่งซินจะไม่อยู่ที่เธอ แต่กลับยังมีหน้าที่เป็นแม่ของเฟิงจิ่งซินอยู่

เธอตั้งใจว่าต่อไปทุก ๆ เดือนจะหาเวลาหนึ่งวันมาอยู่เป็นเพื่อนเฟิงจิ่งซิน

อีกประมาณสิบวัน ก็จะครบเดือนแล้ว

เฟิงถิงเซิน “โอเค”

พอถึงตอนนี้ ก็ไม่มีอะไรให้พูดต่อแล้ว

ถึงอย่างไร ระหว่างพวกเขาก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดกันอีก

เธอมองเขาแวบหนึ่ง เป็นการส่งสัญญาณให้เขาปล่อยเธอ

เฟิงถิงเซินกลับไม่ปล่อยเธอ แถมยังถามอีกว่า “ช่วงนี้สบายดีไหม?”

หรงฉือเม้มริมฝีปาก ไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร

“นั่นมันก็เรื่องของฉัน”

เธอจะสบายดีหรือไม่ ก็ไม่เกี่ยวข้องกับเขาแล้ว

เฟิงถิงเซินดูเหมือนจะถามไปงั้น ๆ เธอไม่ตอบ เขาก็ไม่ถามต่ออีก และตอนที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว หลังพาเธอออกจากฟลอร์เต้น เขาก็หมุนตัวแล้วเดินจากไป

คนอื่นยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเฟิงถิงเซินกับหรงฉือจู่ ๆ ก็กลายมาเป็นคู่เต้นกันได้อย่างไร

ตอนที่เห็นฉากนี้ ทุกคนจึงตกใจกันเสียยกใหญ่

หลินอู๋ยิ่งเม้มริมฝีปากแน่นขึ้นกว่าเดิม