บทที่ 184

หรงฉือดูอึ้งเล็กน้อย

การที่จี้ชิงเยว่เชิญเธอเต้นรำอีกครั้ง เธอดูออกว่าเขาไม่ได้มีความคิดแบบนั้นกับเธอ

เป็นเพียงแค่การแสดงคำขอโทษอย่างสุดซึ้งและเพื่อแสดงความเป็นมิตรก็เท่านั้น

เขาเชิญอย่างจริงใจ หรงฉือก็ให้เกียรติเขา แล้วส่งมือไปให้เขา

เฉ่อฉางปั่วออกมาจากฟลอร์เต้นแล้ว

เมื่อเห็นหรงฉือกับจี้ชิงเยว่เต้นรำด้วยกันอีกครั้ง ดวงตาก็มืดมน

หลินอู๋เห็นจี้ชิงเยว่เชิญหรงฉือเต้นรำอีกครั้ง สายตาก็ฉายแววตกใจเล็กน้อย

เฟิงถิงเซินก็มองเห็นแล้วเช่นกัน

เขาเลิกคิ้ว ยิ้มอย่างมีเลศนัย จากนั้นก็เต้นรำกับหลินอู๋ต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลังจากนั้นไม่นาน โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินก็ดังขึ้น เขากับหลินอู๋จึงออกจากฟลอร์เต้นไป

บังเอิญฉีอวี้หมิงก็ไม่อยากเต้นต่อแล้วเช่นกัน

เขากับหลินอู๋เดินไปหาเฮ่อฉางปั่ว ผู้ที่สายตาแทบไม่ละจากหรงฉือเลย

หรงฉือกับจี้ชิงเยว่ยังอยู่ในฟลอร์เต้น

ฉีอวี้หมิงหยิบแก้วไวน์จรดที่ริมฝีปาก สายตาก็มองไปยังหรงฉือ พร้อมกับเอ่ยว่า “จี้ชิงเยว่ดูเหมือนจะมีความรู้สึกดี ๆ ต่อเธอนะ แต่ว่า ด้วยชาติตระกูลของตระกูลจี้ ถึงจี้ชิงเยว่จะชอบเธอจริง คนของตระกูลจี้คงไม่มีทางเห็นด้วยแน่”

ถึงอย่างไร หรงฉือก็เคยหย่าร้างและเคยมีลูกมาก่อน ตอนนี้ตระกูลหรงยังมีสภาพเหมือนตายไปแล้วครึ่งหนึ่งแบบนี้อีก การที่ตระกูลจี้สามารถรับเธอเข้ามาได้นั่นสิแปลก

คำพูดเหล่านี้ฉีอวี้หมิงไม่ได้พูดออกไป แต่หลินอู๋กลับเข้าใจความคิดของเขา

หลังอยู่เมืองตูเฉิงเป็นเวลานาน เธอได้รู้ว่าในเมืองตูเฉิง ตระกูลเฟิง ตระกูลเฮ่อ ตระกูลฉี ตระกูลจี้ และตระกูลเหรินต่างก็เป็นตระกูลอันดับต้น ๆ ของเมือง

ก่อนหน้านี้เธอเดาว่าฐานะของจี้ชิงเยว่คงไม่ธรรมดา ยังคิดอีกด้วยว่าเขาเป็นคนของตระกูลจี้หรือเปล่า

คิดไม่ถึงว่าเธอจะเดาถูกแล้วจริง ๆ

ทว่า บางทีจี้ชิงเยว่อาจจะรู้สึกดีต่อหรงฉือจริง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะรู้สึกดีเหมือนชายหญิงแบบนั้นเสมอไป

ส่วนหรงฉือจะแต่งเข้าตระกูลจี้อะไรนั้น ยิ่งดูห่างไกลเข้าไปใหญ่

เธอกำลังคิดอะไรอยู่ ก็เห็นจี้ชิงเยว่กับหรงฉือเดินออกจากฟลอร์เต้นแล้ว