บทที่ 196

เฟิงจิ่งซินวิ่งเข้ามาแปะมือกับหรงฉือด้วยท่าทางดีใจ “แม่คะ พวกเราชนะแล้ว!”

หรงฉือแปะมือกับเธอ “อื้ม”

เฟิงถิงเซินเองก็เดินมาหาเธอด้วย “ถ่ายไว้แล้วเหรอ?”

“อืม” หรงฉือตอบ พลางส่งวิดีโอไปให้เขา

หลังเล่นเกมเก้าอี้ดนตรีจบ ต่อไปก็คือเกมวงล้อเพลิงไร้เทียมทาน

กฎกติกาของเกม ‘ครอบครัวสี่ครอบครัวจะต้องจบกลุ่มกันเป็นหนึ่งทีม สมาชิกในทีมทุกคนทางหนึ่งจะต้องคอยหมุนแถบวงกลม อีกทางหนึ่งจะต้องคอยเหยียบแถบวงกลมให้เคลื่อนตัวไปด้านหน้า ทีมที่ถึงเส้นชัยก่อนจะเป็นฝ่ายชนะ’

เฟิงถิงเซินมองหรงฉือ “รอบนี้คุณเล่น?”

เฟิงจิ่งซินเองก็พยักหน้าเช่นกัน “รอบนี้แม่มาเล่นกับหนูนะคะ”

หรงฉือไม่มีความเห็นอื่น “ได้จ้ะ”

เมื่อเกมกำลังจะเริ่ม หรงฉือก็มองกระเป๋าของตัวเองแล้วชะงักไป ตอนนี้เอง เฟิงถิงเซินได้ยื่นมือมาหาเธอ “เอามาให้ผมเถอะ”

“...ขอบคุณ”

หรงฉือยื่นกระเป๋าของตัวเองให้เขา

สามีภรรยาคู่อื่น ถ้าสามีช่วยภรรยาถือกระเป๋านั้นบอกได้เลยว่าเป็นเรื่องธรรมดา

ทว่าระหว่างพวกเขาแล้ว นี่กลับเป็นครั้งแรกที่เฟิงถิงเซินช่วยเธอถือกระเป๋า

หรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินเคยถือกระเป๋าให้หลินอู๋มาก่อนไหม

วันนี้เขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้าทางการอย่างที่เคยใส่เป็นปกติ ทว่าเขาที่ใส่เสื้อโค้ตทรงตรงสีดำ ช่วยเธอถือกระเป๋าไว้ในมือแบบนี้แล้ว กลับดูไม่มีความเข้ากันได้เลยแม้แต่น้อย

ถ้าคนที่ไม่รู้อะไร มองมาจากที่ไกล ๆ คงจะคิดว่าเขายืนอยู่ที่เดิม คอยช่วยผู้หญิงที่เขารักถือกระเป๋าให้ และรออีกฝ่ายกลับมา...

หรงฉือละสายตาจากไป

เกมนี้ให้ความสำคัญที่การร่วมมือกันของทีม

หรงฉือยืนอยู่ตรงกลาง คอยขยับมือเลื่อนแถบวงกลมตามจังหวะของคนด้านหน้า

เฟิงจิ่งซินยืนอยู่ด้านหลัง คอยจับชายเสื้อของเธอไว้ และขยับเล่นตามจังหวะของเธออย่างสนุกสนาน

ยามที่เห็นเฟิงถิงเซินถือโทรศัพท์คอยถ่ายวิดีโอให้เธอกับหรงฉือ ก็ยิ่งยิ้มอย่างมีความสุข “พ่อคะ!”

เฟิงถิงเซินยืนเยื้องไปทางด้านหน้าเธอเล็กน้อย หรงฉือไม่ทันสังเกตเห็นเงาของเฟิงถิงเซินจริง ๆ