บทที่ 703

มองรถไกลออกไป เหยาซินปั๋วพูดอย่างตกตะลึง “แม่เจ้า พวกเขายังไม่ตัดขาดกันอีกเหรอ? งั้นที่คุณหลินเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเขา เฟิงถิงเซินกลับทำแบบนี้กับเธอ พูดตามตรง ฉันยังรู้สึกแทนคุณหลินเลยว่าไม่คุ้มเอาเสียเลย”

พูดจบ ก็พูดอีกว่า “อีกอย่าง คุณหรงคนนั้นก็ไร้ยางอายเกินไปแล้วจริง ๆ”

เหรินจี่เฟิงไม่ได้พูดอะไร แต่สีหน้ากลับมืดมนจนน่ากลัว

สถานการณ์ทางฝั่งเหยาซินปั๋วกับเหรินจี่เฟิง หรงฉือย่อมไม่รู้

หลังจากที่เธอกับเฟิงถิงเซินอยู่เป็นเพื่อนเฟิงจิ่งซินครึ่งวัน เย็นวันนั้น เฟิงจิ่งซินยังตามหรงฉือกลับไปที่บ้านตระกูลหรงอีก

เช้าวันรุ่งขึ้น หรงฉือส่งเฟิงจิ่งซินไปโรงเรียนด้วยตัวเอง

เฟิงจิ่งซินอารมณ์ดีมาก หลังจากที่ลงจากรถ ก็กระโดดโลดเต้นเข้าโรงเรียนไปด้วย พร้อมกับโบกมือและบอกลาหรงฉือไปด้วย