บทที่ 826

เฟิงจิ่งซินโกรธยิ่งกว่าเดิม ดิ้นหนีทันที “คุณพ่อปล่อยหนูนะ หนูไม่อยากให้คุณพ่ออุ้ม!”

เฟิงถิงเซินมองเธอ “โอเค แต่หนูต้องลงไปทานข้าวที่ชั้นล่าง”

เฟิงจิ่งซินเม้มริมฝีปากเล็กน้อย หันหน้าหนีไม่มองเขา

ถึงจะพูดแบบนี้ แต่เฟิงถิงเซินกลับไม่ได้ปล่อยเธอ และอุ้มเธอตรงลงไปที่ชั้นล่างแทน

ที่ชั้นล่าง พ่อบ้านให้คนอุ่นอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ล้วนเป็นของที่เฟิงจิ่งซินชอบทั้งนั้น

อาหารถูกจัดวางไว้เรียบร้อยแล้ว เฟิงถิงเซินวางเธอลง และส่งตะเกียบให้เธอ

เฟิงจิ่งซินลังเลเล็กน้อยก่อนจะรับมา หลังจากนั้นก็เริ่มคีบอาหารทานอย่างช้า ๆ โดยไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย

เฟิงถิงเซินนั่งลงข้างเธอ พ่อบ้านเห็น “ถิงเซิน กินอะไรสักหน่อยไหม?”

เฟิงถิงเซินส่ายหน้า “ผมทานมาแล้วครับ”

พ่อบ้านก็ไม่โน้มน้าวอีก และเปิดโอกาสให้พวกเขาสองพ่อลูกได้อยู่ด้วยกัน