บทที่ 827

เฟิงจิ่งซิน “โอเคค่ะ ถ้าอย่างนั้น...ไว้เจอกันนะคะคุณแม่”

หรงฉือคิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะบอกลากันเร็วขนาดนี้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร “จ้ะ หนูก็รีบพักผ่อนนะ”

“ค่ะ ฝันดีนะคะคุณแม่”

หลังจากวางสาย เฟิงจิ่งซินก็หันหลังลงไปชั้นล่าง และตรงไปถามพ่อบ้านทันที “คุณปู่พ่อบ้าน เมื่อครู่นี้คุณโทรหาคุณแม่ใช่ไหม?”

พ่อบ้าน “ใช่ คุณไม่ยอมทานข้าว ผมเลยเป็นห่วง จึงโทรไปเล่าให้คุณแม่คุณฟัง”

เฟิงจิ่งซินได้ยินแบบนั้น ก็ก้มหน้าลง ไม่ได้พูดอะไรอีก หันหลังขึ้นไปชั้นบนแล้ว

วันรุ่งขึ้น เฟิงจิ่งซินตื่นนอนในตอนเช้า จงใจไม่ลงไปทานอาหารเช้า เฟิงถิงเซินทานอาหารเช้าเสร็จก็ขึ้นไปเคาะประตูที่ห้องเธอ “พ่อออกไปข้างนอกหน่อยนะ เดี๋ยวจะกลับมาตอนบ่าย”

เฟิงจิ่งซินยังคงงอนอยู่ พอได้ยินแบบนั้น ก็หันหน้าหนีไม่สนใจเขา แต่เหมือนกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ ๆ…