บทที่ 133

คุณนายใหญ่ฮั่วมองคำว่า "สปานวดเท้าซีมู่” บนป้ายร้าน แล้วดูดชานมอีกคำก่อนถามด้วยความสงสัย “หวานหว่าน ที่นี่คืออะไรเหรอ?”

ฉือหว่านเลิกคิ้วเรียวขึ้น ยิ้มขี้เล่น “คนฉลาดไม่ตกหลุมรัก ผู้ใหญ่ต้องนวดเท้า คุณย่าคะ ฮวนเอ่อร์คะ หนูเลี้ยงพวกเรานวดเท้ากันค่ะ!”

ทั้งสามคนเดินเข้าไปอย่างกระฉับกระเฉง ทันทีที่พวกเธอเข้าไป เจ้าของร้านก็ออกมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

ฉือหว่าน “เถ้าแก่เนี้ยคะ พวกเราขอหมอนวดผู้ชายสามคน จัดคนที่หล่อและสูงที่สุดของร้านมาให้พวกเราด้วยนะคะ!”

เจ้าของร้าน “ได้เลยค่ะ แขกวีไอพีสามท่าน เชิญทางนี้ค่ะ”

ภายในร้านอาหารฝรั่งเศส ฮั่วซือหานและฉือเจียวกำลังรับประทานอาหารค่ำใต้แสงเทียน ท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก เสียงไวโอลินคลอเบาๆ ในร้านอาหาร ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของฮั่วซือหานสั่นขึ้น

มีสายเรียกเข้าจาก คฤหาสน์ตระกูลฮั่ว

เขากดรับสาย เสียงของ ลุงฝู พ่อบ้านดังขึ้นด้วยความร้อนรน “ฮัลโหล คุณชาย แย่แล้ว! เกิดเรื่องแล้วครับ!”

ใบหน้าฮั่วซือหานเย็นชาทันที “เกิดอะไรขึ้น?”

“คุณชาย คุณนายใหญ่หายตัวไปครับ!”

อะไรนะ!?

“คุณย่าหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“คุณชาย ตอนบ่ายผมออกไปทำธุระ กลับมาอีกทีคุณนายใหญ่ก็ไม่อยู่แล้ว… อ้อ ใช่ครับ! สองสามวันนี้คุณนายใหญ่เอาแต่คิดถึงคุณผู้หญิง พูดถึงเธออยู่ตลอดเวลา เป็นห่วงว่าเธอจะอยู่ที่มหาวิทยาลัยดีไหม มีใครรังแกเธอหรือเปล่า คุณนายใหญ่จะไปหาคุณผู้หญิงหรือเปล่านะ?”

จู่ๆ ฮั่วซือหานก็นึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาเงยหน้าขึ้น มองทะลุผ่านกระจกใสของร้านอาหารไปที่ ร้านชานมฝั่งตรงข้าม

ที่นี่อยู่ใกล้กับ มหาวิทยาลัย C มาก…

และคนที่เขาเห็นดื่มชานมเมื่อกี้… ไม่ใช่ใครอื่น นั่นมันคุณย่าของเขา!

ฮั่วซือหานกดวางสาย แล้วลุกขึ้นยืนทันที

ฉือเจียวตกใจ “ซือหาน เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

ฮั่วซือหานเม้มริมฝีปาก “คุณย่าเกิดเรื่องขึ้น ผมอยู่กับคุณไม่ได้แล้ว คืนนี้คุณกลับบ้านเองนะ”