บทที่ 134

คุณนายใหญ่ฮั่วกอดแก้วชานมดูดไปอีกหนึ่งคำ "สบายเกินไปแล้ว"

พูดจบ คุณนายใหญ่ฮั่วก็หันไปมองหนุ่มนวดสุดหล่อตรงหน้า "ปีนี้เธออายุเท่าไหร่?"

หมอนวดหนุ่มตอบ "ผมอายุ 18 ครับ"

คุณนายใหญ่ฮั่วหัวเราะ "ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผู้ชายอายุ 80 ยังชอบสาวอายุ 18 ที่แท้คุณย่าอายุ 80 แล้วก็ยังชอบเด็ก 18 เหมือนกัน!"

ฮ่าๆ

ฮ่าๆๆๆ

ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์พากันหัวเราะ ภายในห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสดใสของหญิงสาวสามคน

เลขาจ้าวตั้งใจจะเข้าไปเตือนฉือหว่าน แต่พอได้ยินคำพูดเหล่านั้น เขาก็หมุนตัวกลับทันทีแล้วเดินออกไป เอาเถอะ ทุกคนมีโชคชะตาของตัวเอง คุณนายก็ได้แต่ภาวนาให้รอดปลอดภัยแล้วกัน

ฮั่วซือหานยืนอยู่ที่หน้าประตู เส้นเลือดบนหน้าผากเต้นตุบๆ นี่เขาคิดอะไรอยู่ตอนที่จินตนาการว่าคนที่ถือชานมออกมานวดเท้าจะเป็นใครก็ได้... แต่ไม่ใช่คุณย่าของเขา?

ความโกรธพุ่งขึ้นจากอกไปจนถึงสมอง ดวงตาเขาแดงก่ำ จ้องไปที่ตัวต้นเหตุ ฉือ! หว่าน!

เธอคิดจะกบฏหรือไง?

ไร้ซึ่งหลักการโดยสิ้นเชิง!

เขาคิดว่าทุกอย่างระหว่างพวกเขาจบลงแล้ว และจากนี้เขาจะได้เริ่มต้นใหม่กับฉือเจียว แต่เธอกลับเข้ามายุ่งเกี่ยวในชีวิตเขาไม่หยุด ทำให้ทุกอย่างยุ่งเหยิงไปหมด

แต่ในห้อง ฉือหว่านยังคงไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย เธอนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟา ปล่อยให้หนุ่มนวดสุดหล่อจับเท้าขาวเนียนของเธอนวดอย่างเพลิดเพลิน อาจเป็นเพราะสบายเกินไป นิ้วเท้าเล็กๆ ของเธอขยับไปมา ดูซุกซนและน่ารัก

ภาพตรงหน้าทำให้ฮั่วซือหานถึงกับหัวเราะเยาะออกมาอย่างขุ่นเคือง ในหอพักหญิง เขาก็เคยจับเท้าขาวนุ่มของเธอเหมือนกัน ตอนนั้นเธอตกใจจนรีบดึงกลับไปซ่อนใต้กระโปรง

เธอช่างสองมาตรฐานจริงๆ

เยี่ยฮวนเอ่อร์ที่อยู่ข้างๆ เหลือบไปเห็นฮั่วซือหานที่ยืนอยู่ตรงประตู เธอตกใจจนกระเด้งตัวขึ้นมานั่ง ละล่ำละลักพูดออกมา "ฮั่ว... ประธานฮั่ว?!"

คุณนายใหญ่ฮั่วเองก็เพิ่งเห็นฮั่วซือหาน มือที่กำลังถือแก้วชานมถึงกับชะงัก "ซือหาน?"