บทที่ 137

เพียงเห็นข้อสอบทั้งห้าชุดถูกทำเสร็จสมบูรณ์

ฮั่วซือหานหยิบข้อสอบขึ้นมากวาดตามองอย่างรวดเร็ว บนกระดาษเต็มไปด้วยลายมือเรียวเล็กของเธอ คำตอบทั้งหมดถูกต้องหมด

เป็นไปได้ยังไง?

ฮั่วซือหานรู้สึกเหลือเชื่อ เธอใช้เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงทำข้อสอบห้าชุด และยังได้คะแนนเต็มร้อยทั้งหมด

เธอทำได้ยังไงกัน?

สายตาของฮั่วซือหานจับจ้องไปที่ฉือหว่านที่หลับสนิทเต็มไปด้วยความสงสัย ก่อนจะเรียกเสียงเข้ม "เลขาจ้าว"

ไม่นานนัก ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก เลขาจ้าวเดินเข้ามา "ท่านประธาน มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?"

"เลขาจ้าว คิดไม่ถึงเลยว่านายกล้าทำเรื่องแบบนี้ใต้จมูกฉัน!"

เลขาจ้าวงงเป็นไก่ตาแตก "ผมทำอะไรครับ?"

ฮั่วซือหานปาเอกสารข้อสอบลงบนโต๊ะ "นายกล้าให้ฉือหว่านลอกคำตอบงั้นเหรอ?!"

เลขาจ้าว "..." ผมบริสุทธิ์นะครับ ท่านประธาน!

แต่ฮั่วซือหานไม่คิดจะฟังคำอธิบายของเขา เพราะสำหรับเขาแล้ว การอธิบายก็เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น ด้วยความสามารถของฉือหว่าน ไม่มีทางที่เธอจะทำข้อสอบห้าชุดและได้คะแนนเต็มหมดภายในเวลาแค่หนึ่งชั่วโมง เว้นเสียแต่เลขาจ้าวเป็นคนให้เธอลอก

"หักเงินเดือนหนึ่งเดือน ครั้งนี้ถือว่าเตือนครั้งสุดท้าย ออกไป"

เลขาจ้าว "..." ทำไมต้องเป็นผม?

เลขาจ้าวเดินออกไปด้วยท่าทางสิ้นหวัง

ฮั่วซือหานตั้งใจจะปลุกฉือหว่านขึ้นมาตำหนิเธอให้หนัก แต่เมื่อเห็นว่าเธอนอนหลับสนิท และเวลาก็ดึกมากแล้ว สุดท้ายเขาทำได้แค่เอื้อมมือช้อนร่างเธอขึ้นมาในท่าอุ้มเจ้าสาว แล้วพาเธอเข้าไปในห้องพักส่วนตัวของเขา

ช่วงนี้เขานอนที่ห้องพักนี้ตลอด เขาวางฉือหว่านลงบนเตียงของตัวเอง

เขากำลังจะลุกออกไป แต่ฉือหว่านกลับยื่นมือมาโอบรอบคอของเขา แล้วออกแรงดึง ทำให้เขาล้มลงไปบนเตียงพร้อมกัน

ในที่สุด หลังจากผ่านไปหลายวัน ทั้งสองก็นอนเตียงเดียวกันอีกครั้ง

ร่างกายหอมละมุนของฉือหว่านซุกเข้ามาในอ้อมแขนของเขา มือเล็กๆ โอบรอบลำคอของเขาแล้วหาตำแหน่งที่สบาย ก่อนจะหลับต่อไป

ฮั่วซือหานนอนแน่นิ่ง ร่างกายแข็งเกร็งไปหมด หลายวันแล้วที่ไม่ได้อยู่ใกล้กัน เธอยังคงติดเขาเหมือนเดิม

ติดเขาแน่นมาก