บทที่ 138

แต่เขาจำเป็นต้องลุกจากเตียงจริงๆ

ฮั่วซือหานค่อยๆ ดึงแขนตัวเองออกจากอ้อมแขนของเธออย่างเบามือ จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ

เขาเปิดน้ำเย็นอาบเพื่อระงับอารมณ์ ก่อนจะสวมเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงสแล็คสีเดียวกัน แล้วเดินออกจากห้องพักไปยังสำนักงานของตัวเอง เมื่อมาถึงห้องทำงาน เขาก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย

เพราะภายในห้อง มีร่างของหญิงสาวอีกคนหนึ่งอยู่แล้ว ฉือเจียวมาแล้ว

ฉือเจียวหันไปมองเขา ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม "ซือหาน อย่าบอกนะว่าคุณเพิ่งตื่น?"

ตอนนี้มันแปดโมงเช้าแล้ว และฉือเจียวไม่เคยเห็นฮั่วซือหานตื่นสายขนาดนี้มาก่อน

ฮั่วซือหานชะงักไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าฉือเจียวจะมาหาเขาแต่เช้าแบบนี้

ทันใดนั้น เลขาจ้าวก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา "ท่านประธาน ผมเพิ่งไปที่ฝ่ายการตลาดมา ผมไม่รู้เลยว่าคุณหนูฉือเจียวเข้ามา..."

เลขาจ้าวรู้อยู่แก่ใจว่าคืนนี้ท่านประธานของเขานอนอยู่กับคุณนายใหญ่ และตอนนี้เธอน่าจะยังหลับอยู่บนเตียงในห้องพักของท่านประธาน แต่ฉือเจียวเข้ามาแล้ว!

ทีนี้ล่ะแย่แล้ว!

ผู้หญิงสองคนจะตบแย่งท่านประธานกันหรือเปล่า?

เลขาจ้าวไม่กล้าสบตากับเจ้านายตัวเองเลย

ด้วยสัญชาตญาณของผู้หญิง ฉือเจียวรับรู้ได้ถึงความผิดปกติในทันที "ทำไม? ฉันมาไม่ได้เหรอ?"

พูดจบ สายตาของเธอก็เลื่อนไปมองห้องพักของเขา "ซือหาน ห้องพักของคุณ... หรือว่าในนั้นมีผู้หญิงอยู่ แล้วคุณกลัวว่าฉันจะรู้?"

ฉือเจียวเดินตรงไปที่ห้องพัก

แต่ฮั่วซือหานก็ขยับตัวไปขวางหน้าประตู ไม่ยอมให้เธอเข้าไป

"ซือหาน ทำไมคุณไม่ให้ฉันเข้าไป? เมื่อคืนฉันโทรหาคุณหลายสาย แต่คุณไม่รับ แถมเช้านี้ยังตื่นสายผิดปกติ... คุณอยู่กับผู้หญิงคนอื่นใช่ไหม?"

เผชิญหน้ากับคำถามของฉือเจียว ฮั่วซือหานขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาคมกริบของเขาเรียบเฉย ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบว่า "ฉือเจียว เธอออกไปก่อน"

เขาไล่เธอออกไป?

เธอจะออกไปทำไม?