บทที่ 230

เสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็กบนตัวฮั่วซือหานถูกฉือหว่านนั่งทับจนเกิดรอยยับเล็กน้อย แต่ในบาร์กลับยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่แบบไม่เป็นทางการและดุดันขึ้นไปอีก

เขาไม่ได้ให้คำตอบ ไม่ได้บอกว่าชอบใครมากกว่า เขาแค่หยิบขวดเหล้าขึ้นมาดื่มจนหมดในรวดเดียว

โหลวซินเยว่โมโหจนแทบบ้า ยัยปีศาจสาวนั่นไม่รู้โผล่มาจากไหน พอปรากฏตัว ทุกคนก็ลืมหล่อนไป กลายเป็นอากาศธาตุ

ช่วงนี้หล่อนกลายเป็นดาราดังจนชินกับการถูกรุมล้อม ยัยปีศาจสาวนั่นเหมือนจะลากหล่อนกลับไปยังจุดเริ่มต้น

หล่อนไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย

โหลวซินเยว่รีบกลับมานั่งข้างฮั่วซือหาน "ประธานฮั่ว ฉัน..."

ยังไม่ทันพูดจบ ฮั่วซือหานก็วางขวดเปล่าลงบนโต๊ะน้ำชา แล้วลุกขึ้นเดินออกไปทันที

เขาไปแล้ว

ทิ้งหล่อนไว้คนเดียวตรงนี้

"ประธานฮั่วไปแล้วเหรอ? คุณชายกู้ ฉันอยากได้วีแชทของยัยปีศาจสาวคนนั้น"

"เลิกเถอะ เธอโดนประธานฮั่วเล็งไว้แล้ว"

"คุณรู้ได้ไง?"

"เมื่อกี้คุณไม่ได้เห็นเหรอว่ากางเกงของประธานฮั่วมันเด่นขนาดไหน ยัยปีศาจนั่นเต้นจนเขามีอารมณ์แล้ว ประธานฮั่วของเราไม่ใช่แค่รวย ใหญ่ด้วย เธอไม่ชอบเขาแล้วจะชอบนายเหรอ?"

อะไรนะ?

ฮั่วซือหานถึงกับมีอารมณ์เพราะยัยปีศาจสาวนั่น?

โหลวซินเยว่เบิกตากว้างด้วยความอิจฉาจนแทบพ่นไฟ ในความคิดของหล่อน ฮั่วซือหานเป็นคนเย็นชาแบบฝังลึก เป็นเหมือนดอกไม้บนยอดเขา ไม่แตะต้องผู้หญิง

เขาเย็นชากับเธอมาก

แต่เมื่อกี้ยัยปีศาจสาวนั่นกลับทำให้เขามีอารมณ์ได้!

ทำไมล่ะ?

เธอเพิ่งจัดการฉือหว่านไป ทำไมถึงโผล่มาอีกคนแล้ว?

ยัยปีศาจสาวนั่นเป็นใครกันแน่?