บทที่ 237

เขาพูดว่าอะไรนะ?

ฉือหว่านรู้สึกว่าเขาเลิกแกล้งวางมาดแล้ว ตอนนี้ฮั่วซือหานคนที่ทั้งร้ายทั้งเจ้าชู้กลับมาอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้ เธอแค่อยากฉีกหน้ากากเขา

แต่พอฉีกออกได้จริงๆ เธอกลับพบว่า บางที เธอก็ไม่ได้อยากทำแบบนั้นเท่าไหร่

...

รถโรลส์รอยซ์แฟนธอมแล่นอย่างนุ่มนวลไปบนท้องถนน ฉือหว่านหันไปมองชายหนุ่มข้างกาย “เป็นคุณใช่ไหม ที่ไม่ให้ฉันไปเยี่ยมเสี่ยวฝู?”

ฮั่วซือหานวางมือลงบนพวงมาลัยใหญ่ มือเรียวยาวนิ้วชัดเจนตอบรับอย่างเฉยเมย “อืม”

เขายอมรับตรงๆ

“แล้วการที่คุณลู่ต้องกลับไป เกี่ยวข้องกับคุณด้วยหรือเปล่า?”

ฮั่วซือหานเปิดไฟเลี้ยว มือแข็งแรงที่สวมเรือนเวลาหรูหราหมุนพวงมาลัยอย่างคล่องแคล่ว เสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงด้วยความลึกลับเอ่ยขึ้น “ตอนนี้หนานเฉิงน่าจะถึงแล้ว เธอคิดว่าเขากำลังทำอะไรอยู่?”

ฉือหว่านไม่พูด เธอรอฟังประโยคต่อไปของเขา

ฮั่วซือหานยื่นรูปถ่ายใบหนึ่งให้เธอ

ฉือหว่านรับมา ในนั้นเธอเห็นลู่หนานเฉิง

“นี่คือตัวเลือกที่ตระกูลลู่เตรียมไว้ให้หนานเฉิง คุณหนูตระกูลเจียง เจียงหลี หนานเฉิงเพิ่งลงจากเครื่องก็ถูกพาไปนัดดูตัวแล้ว การแต่งงานระหว่างสองตระกูลใหญ่อย่างลู่กับเจียงเป็นเรื่องแน่นอน”

ในภาพถ่ายเป็นห้องรับรองส่วนตัวในโรงแรมหรูระดับหกดาว ทั้งตระกูลลู่และเจียงอยู่กันครบ ลู่หนานเฉิงนั่งตรงข้ามกับเจียงหลี

เจียงหลีในภาพสวยมาก ใส่เดรสยาวสีขาวดุจดอกท้อ ดูเป็นคุณหนูสูงศักดิ์จากตระกูลใหญ่โดยแท้ เธอกับลู่หนานเฉิงนั่งอยู่ด้วยกัน คำว่า "การแต่งงานระหว่างตระกูลใหญ่" แทบจะลอยออกมาจากรูป

“เธอจะคิดว่าเป็นฉันที่ทำให้หนานเฉิงกลับไปก็ได้ หรือจะคิดว่าเป็นตระกูลลู่ก็แล้วแต่ แต่ไม่ว่าจะยังไง ประตูของตระกูลลู่ เธอเข้าไปไม่ได้ และเธอกับหนานเฉิงไม่มีทางมีบทสรุปหรอก”

ฉือหว่านมองรูป เธอสัมผัสได้ว่าลู่หนานเฉิงกับเจียงหลีเหมาะสมกันมาก เธอรู้สึกดีใจแทนเขาด้วยซ้ำ

ลู่หนานเฉิงเป็นเพื่อนที่ดีไม่กี่คนของเธอ เธอหวังให้เขาได้เจอคนที่ใช่จริงๆ

ฉือหว่านเก็บรูปใส่กระเป๋า “ฉันรู้ว่าฉันไม่คู่ควรกับคุณลู่ ฉันรู้ตัวดีค่ะ ประธานฮั่ว”