บทที่ 24

เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ดังขึ้น

ลู่หนานเฉิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นสายจากฮั่วซือหาน

เขาคาดว่าน่าจะโทรมาชวนให้ไปที่บาร์ 1996

ลู่หนานเฉิงเลี้ยวรถกลับทันที ในเมื่อไห่เฉิงคือถิ่นของฮั่วซือหาน การหาข้อมูลเจ้าของเฟอร์รารีคันนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แค่ขอให้ซือหานช่วยตรวจสอบ

อีกด้านหนึ่ง

ฉือหว่านขับเฟอร์รารีเข้าสู่ซอยแคบ ซูเสี่ยวฝูตะโกนด้วยความดีใจ "หวานหว่าน เธอสลัดเขาหลุดแล้ว!"

แต่ยังไม่ทันที่คำพูดจะจบลง ก็เกิดเสียง "ปัง!"

เฟอร์รารีชนเข้ากับกำแพง

ฉือหว่านตัวอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ เธอไม่ได้แข่งรถมา 3 ปีแล้ว วันนี้กลับมาเจอคู่แข่งที่ร้ายกาจทำให้เธอต้องเร่งเครื่องจนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

ทั้งฉือหว่านและซูเสี่ยวฝูลงจากรถมา พบว่า กันชนหน้าของเฟอร์รารียุบเข้าไปอย่างเห็นได้ชัด

ซูเสี่ยวฝู "หวานหว่าน เราจะทำยังไงดี?"

ฉือหว่านสูดลมหายใจลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ "ไม่เป็นไร ฉันจะโทรหาเลขาของฮั่วซือหานให้เขามาจัดการเรื่องนี้"

เธอกดโทรศัพท์และโทรหา เลขาจ้าว ทันที

...

บาร์ 1996

ลู่หนานเฉิงเดินเข้ามาและนั่งในโซนวีไอพีที่หรูหรา

ฮั่วซือหานนั่งอยู่ในตำแหน่งหลักของโซฟา และลู่หนานเฉิงนั่งลงข้างเขา ชายหนุ่มทั้งสองคนคือบุคคลที่ถูกยกย่องว่าเป็น “สองดอกไม้สูงส่ง” ของไห่เฉิง เป็นคนในฝันของเหล่าคุณหนูไฮโซ

เมื่อทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกัน กลายเป็นจุดเด่นที่สุดในบาร์ 1996

ฮั่วเสวียนดีใจที่สุด เธอจ้องมองลู่หนานเฉิงด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรัก และพยายามนั่งให้ใกล้เขามากที่สุด

ฉือเจียวนั่งข้างฮั่วซือหาน เช่นเดียวกับกลุ่มลูกหลานเศรษฐีที่มาร่วมวงพูดคุย บรรยากาศเป็นไปอย่างคึกคัก