บทที่ 25

ฮั่วซือหานก้มลงมองภาพถ่ายทะเบียนรถในโทรศัพท์ ดวงตาคมเย็นของเขาหรี่ลงอย่างรวดเร็ว

เฟอร์รารีคันนี้เขาคุ้นเคยมาก

เขาเงยหน้ามองลู่หนานเฉิง "ผู้หญิงคนนั้นขับรถคันนี้เหรอ?"

ลู่หนานเฉิงพยักหน้า "ใช่ เธอยังขับรถหนีฉันไปได้อีก เธอเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ"

ฮั่วซือหานจำได้อย่างชัดเจน เฟอร์รารีคันนี้เป็นของที่เขาให้ฉือหว่าน

นอกจากเช็คจำนวนมหาศาล เขายังให้รถและบ้านกับเธออีกหลายอย่าง ตอนนั้น เลขาจ้าว รายงานว่าเธอเลือกเฟอร์รารีคันนี้ ซึ่งเขาก็ยังแปลกใจว่าเธอขับรถสปอร์ตได้เหรอ?

เขารู้ดีว่าฝีมือการขับรถของลู่หนานเฉิงนั้นยอดเยี่ยม เพราะเขาเองก็เคยแข่งรถกับลู่หนานเฉิงบ้างบางครั้ง แต่ฉือหว่านที่มาจากชนบท สามารถขับรถเฟอร์รารีจนหนีลู่หนานเฉิงไปได้?

ในตอนนั้น เลขาจ้าวเดินเข้ามาหาเขา "ท่านประธาน"

ฮั่วซือหานลุกขึ้นยืน "ฉันออกไปข้างนอกสักครู่"

เขาเดินออกจากโซนวีไอพีไปยังมุมมืดของบาร์ เลขาจ้าวตามมารายงานเสียงเบา "ท่านประธาน เมื่อครู่คุณนายโทรมา บอกว่าเธอขับเฟอร์รารีออกไปเล่นตอนกลางคืน และดูเหมือนจะไปแข่งรถกับใครบางคน รถชนเข้ากับกำแพง ด้านหน้ารถพังยับเยิน"

ฮั่วซือหานสีหน้าไม่ชัดเจน "เธอบาดเจ็บหรือเปล่า?"

เลขาจ้าวรีบตอบ "คุณนายไม่บาดเจ็บครับ ท่านประธาน รถคันนี้จะให้ส่งกลับไปซ่อมที่ต่างประเทศไหมครับ?"

ฮั่วซือหานพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ไม่ต้อง เอารถคันนั้นไปจัดการซะ"

เลขาจ้าวชะงัก "ท่านประธาน หมายถึง..."

"จัดการรถคันนั้น ไม่ต้องให้ใครตามข้อมูลของรถคันนี้ได้อีก เข้าใจที่ฉันพูดไหม?"

เลขาจ้าว เหงื่อซึมทันที "เข้าใจครับ!"

"ไปได้แล้ว"

เลขาจ้าวรีบถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

ฮั่วซือหานยืนอยู่เพียงลำพัง ริมฝีปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน

เขาประเมินฉือหว่านต่ำเกินไป เธอกล้าดียังไงถึงสามารถดึงดูดความสนใจของลู่หนานเฉิงได้ขนาดนี้

คนที่ลู่หนานเฉิงต้องการหาคือฉือหว่าน