บทที่ 248

“หวานหว่าน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? ประธานฮั่วพาเธอไปทำอะไรที่นี่?”

เยี่ยฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูรีบเข้ามาคว้าตัวฉือหว่านไว้

ฉือหว่านขมวดคิ้ว เธอเองก็ไม่รู้ว่าฮั่วซือหานที่เหมือนคนบ้าคนนั้นต้องการอะไรกันแน่...เขาพาเธอมาที่สวนหลวง แล้วพูดคำว่า “ขอโทษ” ถึงสองครั้ง

เขาดูแปลกไปมาก

แต่พอคิดถึงเรื่องที่โหลวซินเยว่ท้อง ฉือหว่านก็ไม่อยากเสียเวลาอยู่กับฮั่วซือหานอีกแล้ว “ฮวนเอ่อร์ เสี่ยวฝู พวกเราไปกันเถอะ”

“โอเค”

ทั้งสามคนเดินจากไป ส่วนฮั่วซือหานยังนั่งอยู่บนโซฟา ก้มหน้าซ่อนแววตาและอารมณ์ร้อนแรงไว้ใต้เปลือกตา

ขณะนั้นเอง เลขาจ้าวเดินเข้ามา รายงานเสียงเบา “ท่านประธาน สืบเจอแล้วครับ”

ฮั่วซือหานเงยหน้า “ว่ามา”

“ที่แท้โหลวซินเยว่เคยมีแฟนหนุ่มอยู่ที่บ้านนอก แฟนคนนั้นรักเธอมาก ทำงานหนักในไซต์ก่อสร้าง หาเงินส่งเธอเรียนมหาลัย ทั้งคู่เคยมีความสัมพันธ์กันนานแล้ว เด็กในท้องก็เป็นของแฟนคนนั้นครับ”

มุมปากของฮั่วซือหานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน “พรุ่งนี้วันเกิดโหลวซินเยว่ไม่ใช่เหรอ? เตรียมของขวัญชิ้นโตให้เธอหน่อย”

เลขาจ้าวเข้าใจทันที “ครับ ท่านประธาน”

จากนั้น ฮั่วซือหานก็เงยหน้าขึ้นมองเลขาจ้าว “คืนนั้นคนที่มาหาฉันที่โรงพยาบาลไม่ใช่โหลวซินเยว่ แต่เป็นฉือหว่าน นายไม่รู้เรื่องนี้เลย ฉันไม่อยากให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”

เลขาจ้าวเหงื่อแตกเต็มหน้า “ท่านประธาน เป็นความผิดของผมเอง ผมไม่คิดว่าคุณนายจะมาหาท่านประธาน แสดงว่าคุณนายยังชอบท่านประธานอยู่แน่ๆ”

เธอยังชอบเขาอยู่ไหม?

คืนนั้นเขาถูกวางยา แล้วขับรถไปหาเธอที่โรงพยาบาล เขานึกว่าเธอจะไม่ยอมมา

แต่เธอก็ยังมา

เธอยอมมา

...

วันรุ่งขึ้น