บทที่ 252

“ช่วงนี้มีทรัพยากรมหาศาลเทมาที่เธอ แบบนี้แสดงว่าเธอมีสปอนเซอร์รวยๆ หนุนหลังอยู่ใช่ไหม?”

นักข่าวเริ่มถามกันแรงขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าของโหลวซินเยว่ซีดเผือด เธอเงยหน้ามองเหล่าแฟนคลับ

แฟนคลับพวกนั้นไม่มีความชื่นชอบในตัวเธออีกต่อไป ต่างพากันด่า “พวกเราตาถั่วกันจริงๆ”

“ตอนแรกนึกว่าชอบสาวน้อยใสซื่อ ที่แท้ก็หญิงร่านนี่เอง!”

“ไปกันเถอะ”

แฟนคลับพวกนั้นทิ้งเธอแล้วเดินจากไป

โหลวซินเยว่รู้ตัวดีว่าจบแล้ว วันนี้ที่เธอจัดปาร์ตี้วันเกิด ก็เพื่อจะก้าวขึ้นจุดสูงสุดของชีวิต แต่ไม่คิดว่าจะกลายเป็นการทำลายตัวเองโดยสิ้นเชิง

เมื่อกี้เธอยังอยู่บนสวรรค์ อีกวินาทีเดียวก็ร่วงลงจากสวรรค์กระแทกสู่เหวลึก

เธอควรทำยังไงดี?

โหลวซินเยว่เงยหน้ามองผู้ชายบนชั้นสอง ฮั่วซือหานยืนสูงส่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาเรียวยาวของเขาลึกดั่งบ่อน้ำเย็นเฉียบ สายตานิ่งเฉียบคู่นั้นจ้องมาที่เธอไม่ละไปไหน

เขารู้แล้ว

เขารู้หมดแล้ว

…

บอดี้การ์ดชุดดำสองคนกดตัวโหลวซินเยว่ให้ขึ้นไปชั้นบน “เร็ว!”

โหลวซินเยว่ยืนไม่มั่น “ตุบ” ล้มคุกเข่าลงกับพรมทันที

ฮั่วซือหานที่ยืนอยู่ริมระเบียงหันมา ก้มตามองเธอด้วยดวงตาเย็นชา

โหลวซินเยว่ตัวสั่นระริก “ประ...ประธานฮั่ว ฟังฉันอธิบายก่อน...”

อุณหภูมิบนร่างกายของฮั่วซือหานเย็นยะเยือก เขาเผยริมฝีปากบาง “ได้ งั้นก็อธิบายให้ดีว่าทำไมเธอถึงปลอมตัวเป็นฉือหว่าน”

ดวงตาของโหลวซินเยว่หดแคบลง เดิมทีเธอยังมีความหวัง ว่าฮั่วซือหานจะยังไม่รู้เรื่องของฉือหว่าน

เธอตกใจ “ประธานฮั่ว คุณรู้แล้วเหรอ?”