บทที่ 283

ทำไมจ้าวอี้ถึงไม่รับสาย?

เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขารึเปล่า?

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกไม่สบายใจ เธอเป็นห่วงความปลอดภัยของจ้าวอี้

เธออุ้มถังป๊อปคอร์นไว้ แล้ววิ่งฝ่าฝนตลอดทั้งวันกลับมาที่มหาวิทยาลัย C

ตอนกลับมาถึงมหาวิทยาลัย C ตัวของเย่ฮวนเอ่อร์ก็เปียกไปหมด เธอเอาป๊อปคอร์นซ่อนไว้ในอ้อมอก ไม่ได้ดูหนัง แต่เธออยากเอาป๊อปคอร์นอร่อยๆ ไปแบ่งให้จ้าวอี้กิน

เย่ฮวนเอ่อร์รีบตามหาจ้าวอี้ แต่ไม่นานเธอก็หยุดฝีเท้า เพราะเธอเห็นจ้าวอี้แล้ว

จ้าวอี้อยู่ข้างหน้า ข้างกายเขามีอีกคนหนึ่ง เย่ฮวนเอ่อร์จำได้ว่าเป็นฮั่วเสวียน!

จ้าวอี้กำลังช่วยฮั่วเสวียนทายา อยู่กับฮั่วเสวียนตลอดเวลา ตอนนี้ฮั่วเสวียนไม่เจ็บเท้าแล้ว เดินได้แล้ว เขาก็กำลังเดินพาเธอกลับ

เย่ฮวนเอ่อร์มองสองคนเดินอยู่ด้วยกัน ฮั่วเสวียนพูดอะไรสักอย่างด้วยท่าทีขี้อาย บนใบหน้าหล่อใสของจ้าวอี้เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ทั้งคู่พูดคุยกันอย่างมีความสุข ราวกับเป็นคู่รักที่กำลังอินเลิฟ

เย่ฮวนเอ่อร์ยืนนิ่งอยู่กับที่ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคู่หมั้นของตัวเองถึงอยู่กับฮั่วเสวียนได้

สรุปแล้ว เขาไม่ไปดูหนังกับเธอ เพราะมัวแต่ไปอยู่กับฮั่วเสวียนเหรอ?

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกว่าตัวเองมันน่าขำ เธอเป็นห่วงเขาแทบตาย ฝ่าฝนเปียกโชกวิ่งกลับมาอย่างกับลูกหมาตกน้ำ แต่กลับมาเจอเขาเดินอยู่กับฮั่วเสวียน

เย่ฮวนเอ่อร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรหาจ้าวอี้

เธอได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังอยู่ในกระเป๋ากางเกงของจ้าวอี้ แต่เขาไม่มีท่าทีจะรับสายเลย เอาแต่คุยกับฮั่วเสวียน

หัวใจของเย่ฮวนเอ่อร์เย็นเยียบลงทันที ความโกรธจากการถูกหลอกลวงพุ่งขึ้นมาเต็มอก เธอวิ่งพุ่งไปข้างหน้า ยืนขวางหน้าจ้าวอี้กับฮั่วเสวียน “จ้าวอี้ นายอยู่กับหล่อนได้ยังไง?”

จ้าวอี้กับฮั่วเสวียนหยุดเดิน ฮั่วเสวียนแสดงท่าทีอ่อนแอและหวาดกลัว “ฮวนเอ่อร์”

จ้าวอี้รีบเอาตัวฮั่วเสวียนไปไว้ข้างหลังตัวเอง เขามองเย่ฮวนเอ่อร์ด้วยความไม่พอใจ “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอจะตะโกนทำไม เสียงเธอทำให้ฮั่วเสวียนตกใจหมดแล้ว”

เย่ฮวนเอ่อร์โกรธจนแทบระเบิด “จ้าวอี้ เรานัดกันดูหนังตอนหนึ่งทุ่ม ทำไมนายไม่ไป?”