บทที่ 296

“พรุ่งนี้ เดือนมหาวิทยาลัยจ้าวตั้งใจจะตบหน้าเย่ฮวนเอ่อร์ต่อหน้าทุกคนแน่ๆ”

ศึกระหว่างเดือนและดาวมหาวิทยาลัย C หลายคนกำลังเชียร์อยู่

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ฉือหว่านก็ยกมุมปากยิ้มเย็น ฮั่วเสวียนช่วงนี้เอาแต่หาเรื่อง และแน่นอนว่าฉือเจียวต้องมีส่วนช่วยอยู่เบื้องหลัง ทุกอย่างมุ่งเป้ามาที่เย่ฮวนเอ่อร์

พรุ่งนี้พวกนั้นยังคิดจะตบหน้าเย่ฮวนเอ่อร์อีกเหรอ?

แต่ใครจะเป็นฝ่ายถูกตบหน้าก็ยังไม่แน่หรอก

ฉือหว่านกลับถึงหอพักหญิง เย่ฮวนเอ่อร์กำลังถือเสื้อแจ็คเก็ตสีดำของเฉินจิ้น เตรียมจะออกไป “ฮวนเอ่อร์ เดี๋ยวก่อน”

ฉือหว่านเรียกเย่ฮวนเอ่อร์ไว้

เย่ฮวนเอ่อร์ตั้งใจจะเอาเสื้อของเฉินจิ้นไปซักแห้ง จึงหยุด

“หวานหว่าน มีอะไรเหรอ?”

ฉือหว่านหยิบลูกอมสีสันสดใสลูกหนึ่งออกมา “ฮวนเอ่อร์ กินอันนี้สิ”

เย่ฮวนเอ่อร์ชอบของหวานมาก เธอยิ้มดีใจรับลูกอมมาแล้วใส่เข้าปาก “ขอบใจนะ...อ๊า ขมมากเลย!”

เย่ฮวนเอ่อร์ทำท่าจะคายลูกอมออกมาทันที

แต่ฉือหว่านรีบเอามือปิดปากเธอไว้ “อย่าคาย! ยาขมแต่ดี กินไปเถอะ”

เย่ฮวนเอ่อร์เลยต้องกลืนลูกอมขมๆ นั่นลงไป “หวานหว่าน นี่มันอะไรกัน ขมสุดๆ เลยนะ?”

ฉือหว่านมองใบหน้าหวานซ่อนปานของเย่ฮวนเอ่อร์ แล้วกระพริบตาอย่างลับๆ “ความลับน่ะ พรุ่งนี้เธอจะรู้เอง”

“งั้นฉันไปก่อนนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์พูดจบก็วิ่งออกไป

…………

เย่ฮวนเอ่อร์นำเสื้อแจ็คเก็ตของเฉินจิ้นไปซักแห้งพับใส่ถุงไว้อย่างดี แล้วตรงไปที่ห้องเรียนเพื่อตามหาเฉินจิ้น

“นักศึกษา ฉันอยากเจอคนๆ หนึ่ง” เย่ฮวนเอ่อร์หยุดนักศึกษาชายคนหนึ่ง