บทที่ 302

เย่ฮวนเอ่อร์หน้าตาสวยมาก เป็นความสวยแบบลูกคุณหนูที่เติบโตมากับการเอาใจใส่จากครอบครัวใหญ่ เมื่อปานนั้นถูกเช็ดออก ที่ใต้หางตาข้างขวาของเธอยังมี “ไฝน้ำตา” เม็ดเล็กๆ ทั้งหน้าตาทั้งบรรยากาศรอบตัว กลายเป็นสาวหวานแสนสวยเจียวเจียวโดยแท้

ตายแล้ว!

เสียงสูดหายใจเฮือกๆ ดังขึ้นไม่หยุด

ยัยขี้เหร่พลิกเกม กลายเป็นสาวสวยระดับเทพไปแล้ว คนที่ไม่อยากจะเชื่อที่สุดก็คือฉือเจียวกับฮั่วเสวียน ดวงตาทั้งคู่เบิกโพลง ปานของเย่ฮวนเอ่อร์ หายไปจริงๆ งั้นเหรอ?!

เป็นไปไม่ได้!

ฉือหว่านถอนมือกลับ “เรียบร้อย”

เธอหยิบกระจกบานเล็กออกมายื่นให้เย่ฮวนเอ่อร์ “ฮวนเอ่อร์ ทำความรู้จักตัวเองใหม่อีกครั้งสิ”

เย่ฮวนเอ่อร์รับกระจกมา มองเงาสะท้อนของตัวเอง นี่คือเธอจริงๆ เหรอ?

เธอค่อยๆ ยกมือแตะเบาๆ ที่แก้มข้างขวาของตัวเอง หลังจากความตกใจและสับสน… น้ำตาก็คลอเบ้าทันที

จริงๆ แล้วในบางคืนที่เธอนอนไม่หลับ เธอก็เคยถามตัวเองเหมือนกัน เธอไปทำผิดอะไรไว้กันแน่?

เย่ฮวนเอ่อร์มองฉือหว่านด้วยน้ำตาคลอ ฉือหว่านยิ้มอย่างอ่อนโยน ดวงตาเปล่งประกาย “ตอนนี้ฮวนเอ่อร์ของฉันกลายเป็นสาวสวยไปแล้ว!”

เย่ฮวนเอ่อร์อยากจะกระโดดเข้าไปกอดฉือหว่านแน่นๆ

แต่จู่ๆ เสียงของจ้าวอี้ก็ดังขึ้น “เป็นไปไม่ได้!”

เย่ฮวนเอ่อร์หันขวับไปมองจ้าวอี้

ใบหน้าเล็กน่าทะนุถนอมของเธอในตอนนี้ สะท้อนเต็มๆ เข้าตาของจ้าวอี้ เขายืนนิ่งเหมือนถูกสาป

ที่แท้เย่ฮวนเอ่อร์… ไม่ได้ขี้เหร่!

ที่แท้เย่ฮวนเอ่อร์… สวยขนาดนี้เลยเหรอ!

เย่ฮวนเอ่อร์มองเขา แล้วยิ้มเย็นๆ ที่มุมปาก “จ้าวอี้ วันนี้ฉันได้เห็นธาตุแท้ของคุณชัดเจนแล้ว ใครผิดใครถูก คุณรู้อยู่แก่ใจ เราเลิกหมั้นกันแล้ว ต่อไปต่างคนต่างอยู่นะ”

พูดจบ เย่ฮวนเอ่อร์ก็หันหลังจะเดินออกไป

แต่ในตอนนั้นเอง เงาร่างสูงเพรียวและเย็นชาก็ปรากฏขึ้นในสายตา เฉินจิ้นมาแล้ว