บทที่ 303

เย่ฮวนเอ่อร์ที่ถูกคว้าแขนไว้ถึงกับงง “อะไรนะ หมายความว่ายังไง?”

จ้าวอี้มองเฉินจิ้นหนึ่งที แล้วหันกลับมามองเย่ฮวนเอ่อร์ “เธอกับเขาเป็นอะไรกันแน่?”

เย่ฮวนเอ่อร์ถึงกับหัวเราะออกมา เธอสะบัดมือของจ้าวอี้ออกเต็มแรง “จ้าวอี้ เราเลิกหมั้นกันแล้ว คุณมีสิทธิ์อะไรจะมาถามแบบนี้? อย่าลืมนะว่าตอนนี้แฟนคุณคือฮั่วเสวียนต่างหาก!”

ฮั่วเสวียนรีบวิ่งเข้ามาทันที เพราะเมื่อครู่ที่เย่ฮวนเอ่อร์วิ่งตามเฉินจิ้นไป จ้าวอี้ก็ตามไปด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวอี้เป็นฝ่ายวิ่งตามเย่ฮวนเอ่อร์เอง

ฮั่วเสวียนถึงกับตกใจ

เธอมองจ้าวอี้ด้วยสายตาน้อยใจสุดๆ

แต่จ้าวอี้ไม่แม้แต่จะมองเธอ เขาจ้องเย่ฮวนเอ่อร์อย่างเดือดดาล “เย่ฮวนเอ่อร์ อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง! ฉันถามว่าเธอไปสนิทกับเฉินจิ้นตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือว่าเธอแอบนอกใจฉันตั้งแต่ก่อนเลิกกันแล้ว?”

นอกใจงั้นเหรอ?

เขาเองที่ทั้งเล่นด้วยและแสดงความใกล้ชิดกับฮั่วเสวียน จนทำให้เธอเจ็บช้ำแทบตาย เธอที่ออกไปคนเดียวตอนฝนตก แล้วเกือบถูกคนร้ายฆ่า ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินจิ้น เธอคงไม่มีชีวิตรอดกลับมาแล้ว

เย่ฮวนเอ่อร์จึงตอบกลับอย่างเย็นชา “จ้าวอี้ ฉันไม่มีหน้าที่ต้องตอบคำถามคุณ และที่สำคัญ ฉันไม่ชอบคุณแล้ว!”

“งั้นเธอชอบใคร? หรือว่าชอบเขา?” จ้าวอี้พูดพร้อมจ้องเฉินจิ้นด้วยแววตาเดือดดาล

เย่ฮวนเอ่อร์กำลังจะตอบ แต่เฉินจิ้นก็เดินหนีไปก่อน

“เฉินจิ้น! รอก่อนสิ!” เย่ฮวนเอ่อร์รีบจะตามเขาไป

แต่จ้าวอี้กลับมายืนขวางหน้าเฉินจิ้น “ฉันให้แกไปแล้วรึไง?”

เฉินจิ้นหยุดเดิน ตั้งแต่เริ่ม เขาไม่พูดสักคำ ทำตัวเหมือนคนไม่เกี่ยว แต่ตอนนี้เขาเงยหน้าขึ้น มองจ้าวอี้อย่างเย็นชา แล้วพูดคำเดียว “ไสหัวไป”

เขาไล่จ้าวอี้

จ้าวอี้กำหมัดแน่นทันที เขาคือคุณชายของตระกูลจ้าว ยังไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้มาก่อน

เขาเกลียดเฉินจิ้นมาก ตั้งแต่เด็ก เขาเป็นคนเรียนเก่งที่สุด มีครูติวเตอร์ระดับท็อปมาประกบไม่ขาด