บทที่ 328

ในจังหวะนั้นเอง ปลายคางเล็กๆ ก็เจ็บขึ้นมา ฮั่วซือหานออกแรงบีบแน่นขึ้น

ฉือหว่านขมวดคิ้วเรียว “คุณทำฉันเจ็บนะ”

ฮั่วซือหานมองเธอ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน “ไม่นึกว่าเธอจะมีเสน่ห์มากขนาดนี้”

เขาเห็นชายหลายคนชอบเธอมาแล้ว โจวจิ่นเองก็ถือว่าเป็นนักศึกษาที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นหลังๆ ก็ยังตกหลุมรักเธอ ถึงขั้นไม่สนว่าเธอเคยแต่งงานมาแล้วด้วยซ้ำ

ฉือหว่านฉวยจังหวะนั้นแย่งมือถือกลับมาได้ “ต่อให้ฉันมีเสน่ห์แค่ไหน…ก็ไม่มีวันชนะใจประธานฮั่วได้อยู่ดี ไม่ใช่เหรอ?”

เธอพูดจบก็หันหลังจะเดินหนี

แต่ยังไม่ทันก้าวขาออกไป เอวคอดที่พอดีมือก็ถูกแขนแกร่งรัดเข้ามา ฮั่วซือหานดึงเธอเข้ามาแนบอกทันที

ความนุ่มนวลและความแข็งแกร่งแนบแน่นกันเพียงชั้นผ้าบางๆ

ฉือหว่านรีบดิ้น “ประธานฮั่ว คุณจะทำอะไร! ถ้ายังไม่ปล่อย ฉันจะร้องขอความช่วยเหลือแล้วนะ!”

“ฉือหว่าน…เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า?”

ฉือหว่านชะงัก

ฮั่วซือหานหยิบรูปภาพใบนั้นออกมา...รูปที่เธอยืนอยู่ข้างตู้โชว์ พร้อมกับรูปเขาอยู่ข้างใน

นัยน์ตากลมโตของฉือหว่านหดลงทันที รูปนี้มาอยู่ในมือเขาได้ยังไง?

ฮั่วซือหานจ้องใบหน้าเล็กของเธอแน่นอีกครั้ง ถามซ้ำ “ฉือหว่าน เราเคยเจอกันมาก่อนใช่ไหม?”

สมองของฉือหว่านพลันยุ่งเหยิง เธอไม่นึกเลยว่ารูปนี้จะไปตกอยู่กับเขา ตอนนี้เธอควรตอบยังไงดี?

เขาจำเรื่องในถ้ำวันนั้นไม่ได้เลย เธอควรบอกความจริงไหม? ควรปลุกความทรงจำของเขาหรือเปล่า?

แต่เขาก็มีฉือเจียวอยู่ข้างกายแล้วไม่ใช่เหรอ

เขารักฉือเจียวขนาดนั้น