บทที่ 355

ฮั่วซือหานเงยหน้า เขาเห็นฉือหว่าน

ฉือหว่านมาที่โรงพยาบาลในเครือองค์กรถงเหรินถัง

ทันใดนั้น แขนของเขาก็ถูกกอดรัดไว้แน่น ฉือเจียวคล้องแขนเขาไว้ “ฉือหว่านมาทำไม? ซือหาน ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอเลย เห็นเธอแล้วรู้สึกใจจะวาย”

ฮั่วซือหานละสายตาจากฉือหว่าน แล้วดึงแขนตัวเองออกจากมือฉือเจียว “งั้นเรากลับกันเถอะ ฉันจะไปเอารถ”

พูดจบ ฮั่วซือหานก็เดินออกไปทันที

ตั้งแต่กลับมาจากเวยไห่ ฉือเจียวก็เกาะติดฮั่วซือหานตลอด ฮั่วซือหานเองก็ตามใจเธอทุกอย่าง ไม่เคยติดต่อกับฉือหว่านอีกเลย แต่ฉือเจียวกลับรู้สึกชัดเจนว่า ฮั่วซือหานเริ่มเย็นชากับเธอขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้ ฮั่วซือหานดูเหมือนไม่มีความรักให้เธออีกแล้ว เหลือแค่ความรับผิดชอบ

ฉือเจียวกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

…

ฉือหว่านเดินเข้าไปในองค์กรถงเหรินถัง เธอตรงไปหารุ่นพี่สาม เซียวอี้

เซียวอี้ยิ้มมุมปาก “หวานหว่าน เธอผอมลงนะ ดูท่าหลังจากแยกจากคุณปู่กับพวกพี่ๆ แล้ว เธอคงได้ลิ้มรสชาติความรักจนหมดหวานล่ะสิ”

ฉือหว่านถลึงตาใส่เขา เธอรู้อยู่แล้วว่าพวกพี่ชายต้องล้อเธอแน่ รุ่นพี่สามก็ยังเป็นคนปากร้ายเหมือนเดิม

ฉือหว่าน “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันกลับก่อนนะ”

เซียวอี้รีบคว้าเธอไว้ “อันนี้ให้เธอ”

เขาหยิบเอกสารโฉนดบ้านสีแดงสดออกมา

“อะไรน่ะ?”

“ตอนนี้ตัวตนอัจฉริยะสาวของเธอถูกเปิดเผยแล้วนะ ยังจะอยู่หอพักนักศึกษาอีกเหรอ? นี่คือบ้านที่เราเตรียมไว้ให้”

ฉือหว่านก็คิดว่าเธอควรย้ายออกได้แล้ว แต่อย่างน้อยยังมีเย่ฮวนเอ่อร์อยู่ที่นั่น เธอจะกลับไปพักบ้างก็ไม่เสียหาย

ฉือหว่านรับโฉนดบ้านมาไว้ในมือ

เซียวอี้หยิบกุญแจรถขึ้นมาอีกดอก “นี่คือรถที่ซื้อให้เธอ”

รุ่นพี่สามคนนี้ มาแจกทั้งบ้านทั้งรถ

ฉือหว่านรับกุญแจ “ขอบใจจ้า”