บทที่ 38

เมื่อฉือเจียวพูดจบ เธอก็หมุนตัวจากไป

ฉือหว่านขมวดคิ้ว ฉือเจียวกำลังวางแผนอะไรอยู่?

ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องของฮั่วเสวียนดังขึ้นมา “กรี๊ด! พี่ซือหานเกิดเรื่องแล้ว!”

เกิดอะไรขึ้น?

ฉือหว่านรีบหันกลับไปดู

ฮั่วเสวียนในสภาพตื่นตระหนกจับแขนฮั่วซือหานแน่น “พี่ซือหานพี่สะใภ้เจียวเจียวถูกคนพาตัวไปแล้ว!”

ฮั่วซือหานสีหน้าเปลี่ยนไปทันที “เจียวเจียวถูกใครพาไป?”

ฮั่วเสวียนตอบ “ถูกคุณย่าพาตัวไป! คุณย่าส่งคนมาจับตัวพี่สะใภ้เจียวเจียวไป!”

อะไรนะ?

บรรยากาศรอบตัวฮั่วซือหานเย็นลงจนเหมือนอุณหภูมิลดฮวบ เขาดูเหมือนลมหนาวในฤดูเหมันต์

ในตอนนั้นฮั่วเสวียนเห็นฉือหว่านที่วิ่งตามมา เธอยกมือชี้ไปที่ฉือหว่านทันที “ฉือหว่าน เป็นเธอ! พี่ซือหานวันนี้มีคนส่งรูปถ่ายไปให้คุณย่า เป็นรูปเมื่อคืนที่พี่สะใภ้เจียวเจียวเต้นแนบชิดกับพี่ในบาร์ คุณย่าเห็นแล้วโกรธมาก เลยส่งคนมาจับตัวพี่สะใภ้เจียวเจียวไป รูปนี้ต้องเป็นฉือหว่านส่งไปแน่ๆ!”

ฉือหว่านสีหน้าสงบนิ่ง มีคนส่งรูปไปให้คุณย่า?

เธอเองก็ไม่รู้เรื่องนี้

“พี่ซือหาน ฉือหว่านใจร้ายมาก เธอรู้ว่าคุณย่ารักเธอมาก และจะเข้าข้างเธอแน่ๆ เธอต้องการใช้มือคุณย่าเพื่อกำจัดพี่สะใภ้เจียวเจียว เพราะรู้ว่าพี่สะใภ้เจียวเจียวมีปัญหาด้านหัวใจ!”

ทันทีที่คำพูดนี้จบลง ฉือหว่านรู้สึกถึงสายตาคมกริบและเย็นเยียบของฮั่วซือหานจับจ้องมาที่ใบหน้าของเธอ

เขาก้าวขายาวเข้ามาหาเธอ

ฉือหว่านมองชายตรงหน้า “ฮั่วซือหาน ฉันไม่ได้ทำ”

ฮั่วซือหานเม้มริมฝีปากบางก่อนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉือหว่าน เธอควรภาวนาให้ฉือเจียวปลอดภัย”

พูดจบเขาก็เดินจากไป

ฮั่วเสวียนมองเธออย่างสะใจ ก่อนจะวิ่งตามฮั่วซือหานไป