บทที่ 40

ฉือเจียวที่มีนิสัยเอาแต่ใจ เกิดขึ้นเพราะฮั่วซือหานเป็นคนตามใจ

เธอคือผู้หญิงที่เขาเลี้ยงดูมา

ฉือหว่านยิ้มขื่น “ลุงฝู วันนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่? มีคนส่งรูปไปให้คุณย่าจริงเหรอ?”

ลุงฝูหยิบรูปถ่ายออกมาให้ดู เป็นรูปเมื่อคืนที่ฮั่วซือหานกับฉือเจียวเต้นแนบชิดกันในบาร์

“คุณนายน้อย เช้านี้มีคนส่งรูปนี้มาให้คุณนายใหญ่ เพื่อเปิดเผยความสัมพันธ์ลับของคุณผู้ชายกับฉือเจียว คุณนายใหญ่เห็นแล้วก็โกรธมาก จึงส่งคนไปจับตัวฉือเจียวทันที”

คุณนายใหญ่ฮั่วรักและเอ็นดูฉือหว่านจริงๆ เธอไม่อยากให้ฉือหว่านต้องทนกับความอยุติธรรมใดๆ

ฉือหว่านถือรูปถ่ายไว้ พลางครุ่นคิด “ลุงฝู คุณคิดว่าใครเป็นคนส่งรูปนี้มา?”

ลุงฝูตอบ “คนที่เปิดโปงความสัมพันธ์ของคุณผู้ชายกับฉือเจียว คงต้องการช่วยคุณนายน้อยแน่ๆ”

ฉือหว่านยิ้มขื่น ไม่แปลกที่ฮั่วซือหานจะไม่เชื่อเธอ เพราะทุกคนคิดแบบนั้น

ดูเผินๆ เรื่องนี้ดูเหมือนเธอจะได้ประโยชน์

หากไม่ใช่เธอส่งเอง ก็คงเป็นเพื่อนของเธอที่ส่งมาเพื่อใช้มือของคุณนายใหญ่ลงโทษฉือเจียวแทน

ในตอนนั้นเอง คุณนายใหญ่ฮั่วที่นอนอยู่บนเตียงก็พึมพำออกมา “ซือหาน...”

ลุงฝูหันไปพูด “คุณนายน้อย คุณนายใหญ่กำลังเรียกคุณผู้ชายครับ”

วันนี้ฮั่วซือหานทำให้คุณนายใหญ่ฮั่วเสียใจ เกรงว่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณย่ากับหลานชายอาจมีรอยร้าวเกิดขึ้น

ในตอนนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หลี่หลันโทรมา

ฉือหว่านกดรับสาย เสียงเย็นชาของหลี่หลันดังขึ้นทันที “ฉือหว่าน ดูสิว่าเธอทำเรื่องอะไรไว้ ฉือเจียวถูกส่งตัวไปโรงพยาบาล รีบมาที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!”

หลี่หลันสั่งให้เธอไปโรงพยาบาล

ฉือหว่านยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย “ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

หลังจากวางสาย เธอหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกไป

“คุณนายน้อย คุณจะไปจริงๆ เหรอ?” ลุงฝูถามด้วยความกังวล กลัวว่าฉือหว่านจะเสียเปรียบ