บทที่ 460

ฮั่วซือหานลากฉือหว่านไปทันที

ฉือหว่านเซตามแรงดึง “ประธานฮั่ว คุณจะพาฉันไปไหน? ปล่อยฉันนะ ฉันไม่อยากไป!”

ฮั่วซือหานไม่ให้โอกาสเธอได้เลือก เขาลากฉือหว่านออกจากห้อง แล้วจับเธอยัดเข้าไปในลิฟต์ทันที

เซียวอี้ถึงกับตกตะลึงกับพฤติกรรมแบบเจ้านายผู้บงการของฮั่วซือหาน “ไม่ใช่นะ ประธานฮั่ว คุณ…”

คำพูดยังไม่ทันจบ ฮั่วซือหานก็ปิดลิฟต์ไปแล้ว ทั้งสองคนหายไปจากสายตาของเซียวอี้

เซียวอี้ “……”

ฮั่วซือหานพาฉือหว่านลงมาข้างล่าง จับข้อมือเรียวของเธอแน่น แล้วลากเธอไปขึ้นรถหรูของตัวเอง

ฉือหว่านพยายามดิ้นสุดแรงเพื่อจะหลุดจากพันธนาการ “ประธานฮั่ว คุณทำอะไรเนี่ย คุณเป็นบ้าอะไร ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่อยากไป!”

ฮั่วซือหานเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับของโรลส์รอยซ์ สายตาเย็นชาหันมามองใบหน้าของฉือหว่าน “ฉือหว่าน เธอกำลังปิดบังอะไรฉันอยู่ใช่ไหม?”

ฉือหว่านชะงัก “คุณหมายถึงอะไร?”

สายตาของฮั่วซือหานเลื่อนลงต่ำ หยุดอยู่ที่หน้าท้องแบนราบของเธอ

ฉือหว่านรีบถอยหลังหนึ่งก้าว “ประธานฮั่ว คุณมองอะไรของคุณ! ลามก!”

ฮั่วซือหาน “เธอท้องเหรอ?”

ทั้งร่างของฉือหว่านแข็งทื่อไปทันที เขารู้แล้วเหรอ? เขาสังเกตเห็นแล้วเหรอ?

สายตาของฮั่วซือหานกลับมาที่ใบหน้าเล็กของเธออีกครั้ง “เธอกำลังท้องอยู่ใช่ไหม? ท้องลูกของฉันอยู่ใช่ไหม?”

หัวของฉือหว่านระเบิดขึ้นทันที ตอนที่เธอตัดสินใจจะเลี้ยงลูกไว้คนเดียว เขากลับรู้เรื่องนี้จนได้

ถ้าเขารู้แล้ว เขาจะทำยังไงต่อ จะลากเธอไปทำแท้งไหม?