บทที่ 470

ฉือหว่านเลิกคิ้วโค้งบางขึ้นเล็กน้อย “ประธานฮั่ว ฉือเจียว บังเอิญจัง เจอกันที่นี่ได้ด้วย”

ฉือเจียวพูดประชดประชันทันที “แน่อยู่แล้ว เธอย่อมไม่อยากเจอเราหรอก เพราะกลัวว่าความเลวของตัวเองจะถูกจับได้ไงล่ะ”

ฉือหว่านคือบอสใหญ่ขององค์กรถงเหรินถัง พอมีคนมาดูหมิ่นบอสของตัวเอง ผู้อำนวยการหลิวจึงรีบพูดขึ้น “คุณฉือเจียว คุณพูดจาทำไมถึงได้หยาบคายแบบนี้?”

“ผู้อำนวยการหลิว ทำไมคุณถึงเข้าข้างฉือหว่านนักล่ะ? คุณออกมากินข้าวกับฉือหว่านแบบนี้ ภรรยาของคุณรู้หรือเปล่า?”

ผู้อำนวยการหลิว “ผม…”

ฉือหว่านยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้เขาถอยออกไป

ผู้อำนวยการหลิวจึงถอยไปยืนด้านหลัง

ฉือหว่านมองฉือเจียวอย่างขบขัน “ฉือเจียว ฟังดูเหมือนเธอจะพูดมีนัยนะ หมายความว่ายังไง? เธอสงสัยว่าฉันกับผู้อำนวยการหลิวมีความสัมพันธ์ไม่เหมาะสม?”

ฉือเจียวแค่นหัวเราะเย็น “ใครๆ ก็รู้ว่าองค์กรถงเหรินถังเป็นบริษัทด้านการแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ มีชื่อเสียงมาก ผู้อำนวยการหลิวในฐานะหัวหน้าขององค์กรนี้ ย่อมต้องเจอกับสิ่งล่อใจมากมาย เธอจะใช้ความสวยไปล่อเขาก็พอเข้าใจได้อยู่”

ผู้อำนวยการหลิว “…”

เขามองฉือเจียวด้วยสายตาเหมือนกำลังมองคนโง่

ฉือเจียวยังพูดต่อ “แต่ผู้อำนวยการหลิวมีครอบครัวแล้วนะ ฉือหว่าน เธอมีขอบเขตบ้างไหม? หรือว่าเซียวอี้ยังไม่พอใจเธอ เธอเลยต้องไปล่อลวงคนอื่นต่ออีก?”

ฉือหว่านรู้ว่าเธอเข้าใจผิด แต่เธอไม่แปลกใจเลย เธอยิ้มบางๆ อย่างเย้ยหยัน “ฉือเจียว มีคำพูดหนึ่งพูดไว้ดี คนบางคนสกปรกเอง ก็เลยมองอะไรก็สกปรกไปหมด!”

ฉือเจียว “เธอ…!”

ขณะนั้นฮั่วซือหานเดินเข้ามา “พอได้แล้ว!”

ฉือเจียวทำหน้าตาน้อยใจ หันไปมองเขา “ซือหาน คุณเห็นแล้วใช่ไหม ฉือหว่านช่างไร้ยางอายจริงๆ!”